|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۶ سوره غافر: تفاوت میان نسخهها
(+ رده:آیههای مکی قرآن (هاتکت)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۶ سوره غافر''' شانزدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۶ سوره غافر''' شانزدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به ویژگیهای [[روز قیامت]] ([[یوم التلاق]]) اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا به چند ویژگی از ویژگیهای روز قیامت اشاره دارد و میگوید: «روز تلاقی روزی است که همه بارز و ظاهر میشوند. چیزی از مردم بر [[خدا]] مخفی نخواهد بود. در آن روز گفته میشود حکومت و ملک امروز برای کیست؟ از آن [[خداوند]] [[واحد]] [[قهار]] است.» به گزارش مکارم، روز قیامت روزی است که در آن تمام پردهها و حجابها کنار میرود و اسرار درون همگان آشکار و ظاهر میشود. در آن روز چیزی از اعمال و نیات مردم بر خداوند مخفی و پنهان نیست و حاکمیت مطلق از آن خدای یکتای غالب و چیره است. البته امروز نیز مالکیت خداوند در سراسر عالم حاکم است، اما در قیامت ظهور و بروز تازهای پیدا میکند و هیچ خبری از حکومت جباران و زورگویان نخواهد بود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۶-۵۹|ج=۲۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۶ سوره غافر شانزدهمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به ویژگیهای روز قیامت (یوم التلاق) اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَوْمَ هُمْ بَارِزُونَ ۖ لَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۚ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۖ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«روزیکه آنان آشکار شوند چیزی از آنان بر خدا پنهان نمیماند (خداوند میفرماید:) امروز فرمانروایی از آن چه کسی است؟ (در پاسخ میفرماید:) از آن خداوند یکتای چیره و تواناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«روزی که ایشان [سراپا] آشکار باشند و از آنان چیزی بر خداوند پوشیده نباشد [ندا آید] امروز فرمانروایی از آن کیست؟ [پاسخ آید] از آن خداوند یگانه قهار است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا به چند ویژگی از ویژگیهای روز قیامت اشاره دارد و میگوید: «روز تلاقی روزی است که همه بارز و ظاهر میشوند. چیزی از مردم بر خدا مخفی نخواهد بود. در آن روز گفته میشود حکومت و ملک امروز برای کیست؟ از آن خداوند واحد قهار است.» به گزارش مکارم، روز قیامت روزی است که در آن تمام پردهها و حجابها کنار میرود و اسرار درون همگان آشکار و ظاهر میشود. در آن روز چیزی از اعمال و نیات مردم بر خداوند مخفی و پنهان نیست و حاکمیت مطلق از آن خدای یکتای غالب و چیره است. البته امروز نیز مالکیت خداوند در سراسر عالم حاکم است، اما در قیامت ظهور و بروز تازهای پیدا میکند و هیچ خبری از حکومت جباران و زورگویان نخواهد بود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۹۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۷۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۵۶-۵۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
