اسماء بنت عمیس: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
==== یاور فاطمه ==== | ==== یاور فاطمه ==== | ||
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]] هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابیطالب|علی]] کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست . | اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]] هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابیطالب|علی]] کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .<ref>{{پک|روحانی|1382|ک=زنان دین گستر|ج=1|ص=57}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۲
اسما بنت عمیس خثعمیه[۱] از همسران علی بن ابیطالب و از بنیخثعم بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کردهاند.[۲] وی زن جعفر بن ابیطالب بود و همراه وی به حبشه هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به مدینه بازگشتند.[۳] اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد ابوبکر درآمد و پس از مرگ ابوبکر، علی با او ازدواج کرد. گنجی شافعی فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب میداند.[۴] با این وجود، منابع در اینکه یحیی و عون به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.[۵] برخی منابع مدعی هستند عبدالله، محمد و عون، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام محمد را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نامهای یحیی و محمداصغر بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف فاطمه زهرا، مساله غصب فدک و قابلگی حسن و حسین یاد شده است.[۶] گزارش شده است او در بین سالهای ۳۸–۶۰ ه.ق درگذشته است.[۷]
یاور فاطمه
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای فاطمه زهرا چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه وصیت هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام تشییع جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به علی کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .[۸]
پانویس
ارجاعات
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرهالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ گنجی شافعی، کفایة الطالب، ۴۱۳–۴۱۴.
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرهالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ گنجی شافعی، کفایة الطالب، ۴۱۳–۴۱۴.
- ↑ شهرستانی، تسمیات، ۳۶۸.
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرهالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ شهرستانی، تسمیات، ۳۷۰.
- ↑ روحانی، زنان دین گستر، ۱: ۵۷.
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «اسماء بنت عمیس». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- گنجی شافعی، محمد بن یوسف (۱۴۰۴). کفایة الطالب فی مناقب علی بن ابیطالب. تهران: دار احیاء التراث اهل البیت علیهم السلام.
- شهرستانی، علی (۱۴۳۱). التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی. قم: مرکز الابحاث العقائدیه.
| زندگی |  | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| در قرآن | |||||||||
| جایها |
| ||||||||
| افراد |
| ||||||||
| آثار | |||||||||
| مرتبط | |||||||||