اسماء بنت عمیس: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(ابرابزار) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]]هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه، بدنش پیدا نباشد. هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابیطالب|علی]] کمک کرد. اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه) بود، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت. حرکت سیاسی وی، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر [[خلیفه]] وقت، امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست.<ref>{{پک|روحانی|1382|ک=زنان دین گستر|ج=1|ص=57}}</ref> | اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]]هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه، بدنش پیدا نباشد. هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابیطالب|علی]] کمک کرد. اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه) بود، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت. حرکت سیاسی وی، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر [[خلیفه]] وقت، امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست.<ref>{{پک|روحانی|1382|ک=زنان دین گستر|ج=1|ص=57}}</ref> | ||
===== وفات ===== | ===== روایات اسماء ===== | ||
از اسماء نقل شده است که محمد ابن عبدالله گفت:هر کس به غم ، اندوه و گرفتاری یا مصیبتی دچار شود ، باید بگوید : خداوند پروردگارم است و چیزی را شریک او قرار نمیدهم و بر زنده ای که هرگز نمی میرد توکل می کنم .از دیگر روایات نقل شده از اسماء ، حدیث « رد الشمس » ، «منزلت » و « سخن گفتن زمین با امام علی » است .<ref>{{پک|موسوی اصل|1399|ک=بانوان محدث شیعه|ج=1|ص=83}}</ref> | |||
====== وفات ====== | |||
بیشتر [[سیره نویسان]] وفات اسماء را بعد از حیات امام علی ثبت کردهاند، اما [[عمر رضا کحاله]] وفاتش را در زمان خلافت امام علی میداند.<ref>{{پک|موسوی اصل|1399|ک=بانوان محدث شیعه|ج=1|ص=82}}</ref> | بیشتر [[سیره نویسان]] وفات اسماء را بعد از حیات امام علی ثبت کردهاند، اما [[عمر رضا کحاله]] وفاتش را در زمان خلافت امام علی میداند.<ref>{{پک|موسوی اصل|1399|ک=بانوان محدث شیعه|ج=1|ص=82}}</ref> | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۱: | ||
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=شهرستانی|نام=علی|عنوان=التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی|سال=۱۴۳۱|مکان=قم|ناشر=مرکز الابحاث العقائدیه|پیوند=https://lib.eshia.ir/11345/1/0|پیوند نویسنده=سید علی شهرستانی}} | * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=شهرستانی|نام=علی|عنوان=التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی|سال=۱۴۳۱|مکان=قم|ناشر=مرکز الابحاث العقائدیه|پیوند=https://lib.eshia.ir/11345/1/0|پیوند نویسنده=سید علی شهرستانی}} | ||
* {{یادکرد کتاب|عنوان=بانوان محدث شیعه|سال=1399|نام=سیده طیبه|نام خانوادگی=موسوی اصل|ناشر=شرکت چاپ و نشر بینالملل|جلد=1|صفحه=82}} | * {{یادکرد کتاب|عنوان=بانوان محدث شیعه|سال=1399|نام=سیده طیبه|نام خانوادگی=موسوی اصل|ناشر=شرکت چاپ و نشر بینالملل|جلد=1|صفحه=82}} | ||
* {{یادکرد کتاب|عنوان=بانوان محدث شیعه|سال=1399|نام=سید طیبه|نام خانوادگی=موسوی اصل|ناشر=شرکت چاپ و نشر بین الملل|جلد=1|صفحه=83}} | |||
{{همسران و فرزندان علی بن ابیطالب}} | {{همسران و فرزندان علی بن ابیطالب}} | ||
نسخهٔ ۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۵
اسما بنت عمیس خثعمیه[۱]
از همسران علی بن ابیطالب و از بنیخثعم بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کردهاند.[۲] وی زن جعفر بن ابیطالب بود و همراه وی به حبشه هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به مدینه بازگشتند.[۳] اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد ابوبکر درآمد و پس از مرگ ابوبکر، علی با او ازدواج کرد. گنجی شافعی فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب میداند.[۴] با این وجود، منابع در اینکه یحیی و عون به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.[۵] برخی منابع مدعی هستند عبدالله، محمد و عون، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام محمد را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نامهای یحیی و محمداصغر بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف فاطمه زهرا، مسئله غصب فدک و قابلگی حسن و حسین یاد شده است.[۶] گزارش شده است او در بین سالهای ۳۸–۶۰ ه.ق درگذشته است.[۷]
یاور فاطمه
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد، همواره برای فاطمه زهرا چون مادری مهربان بود، به گونه ای که فاطمه وصیتهایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او، تابوتی ساخت تا هنگام تشییع جنازه، بدنش پیدا نباشد. هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به علی کمک کرد. اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه) بود، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت. حرکت سیاسی وی، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت، امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست.[۸]
روایات اسماء
از اسماء نقل شده است که محمد ابن عبدالله گفت:هر کس به غم ، اندوه و گرفتاری یا مصیبتی دچار شود ، باید بگوید : خداوند پروردگارم است و چیزی را شریک او قرار نمیدهم و بر زنده ای که هرگز نمی میرد توکل می کنم .از دیگر روایات نقل شده از اسماء ، حدیث « رد الشمس » ، «منزلت » و « سخن گفتن زمین با امام علی » است .[۹]
وفات
بیشتر سیره نویسان وفات اسماء را بعد از حیات امام علی ثبت کردهاند، اما عمر رضا کحاله وفاتش را در زمان خلافت امام علی میداند.[۱۰]
پانویس
ارجاعات
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ گنجی شافعی، کفایة الطالب، ۴۱۳–۴۱۴.
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ گنجی شافعی، کفایة الطالب، ۴۱۳–۴۱۴.
- ↑ شهرستانی، تسمیات، ۳۶۸.
- ↑ اختری، «اسماء بنت عمیس»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ شهرستانی، تسمیات، ۳۷۰.
- ↑ روحانی، زنان دین گستر، ۱: ۵۷.
- ↑ موسوی اصل، بانوان محدث شیعه، ۱: ۸۳.
- ↑ موسوی اصل، بانوان محدث شیعه، ۱: ۸۲.
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «اسماء بنت عمیس». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- گنجی شافعی، محمد بن یوسف (۱۴۰۴). کفایة الطالب فی مناقب علی بن ابیطالب. تهران: دار احیاء التراث اهل البیت علیهم السلام.
- شهرستانی، علی (۱۴۳۱). التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی. قم: مرکز الابحاث العقائدیه.
- موسوی اصل، سیده طیبه (۱۳۹۹). بانوان محدث شیعه. ج. ۱. شرکت چاپ و نشر بینالملل. ص. ۸۲.
- موسوی اصل، سید طیبه (۱۳۹۹). بانوان محدث شیعه. ج. ۱. شرکت چاپ و نشر بین الملل. ص. ۸۳.
| زندگی |  | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| در قرآن | |||||||||
| جایها |
| ||||||||
| افراد |
| ||||||||
| آثار | |||||||||
| مرتبط | |||||||||