بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

اسماء بنت عمیس: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''اسما بنت عمیس خثعمیه<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref>''' از [[همسران علی بن ابی‌طالب]] و از [[بنی‌خثعم]] بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک|گنجی شافعی|۱۴۰۴|ک=کفایة الطالب|ص=۴۱۳–۴۱۴}}</ref> وی زن [[جعفر بن ابی‌طالب]] بود و همراه وی به [[اتیوپی|حبشه]] هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به [[مدینه]] بازگشتند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref> اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد [[ابوبکر]] درآمد و پس از مرگ ابوبکر، [[علی بن ابی‌طالب|علی]] با او ازدواج کرد. [[گنجی شافعی]] فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب می‌داند.<ref>{{پک|گنجی شافعی|۱۴۰۴|ک=کفایة الطالب|ص=۴۱۳–۴۱۴}}</ref> با این وجود، منابع در اینکه [[یحیی بن علی|یحیی]] و [[عون بن علی|عون]] به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.<ref>{{پک|شهرستانی|۱۴۳۱|ک=تسمیات|ص=۳۶۸}}</ref> برخی منابع مدعی هستند [[عبدالله بن جعفر طیار|عبدالله]]، [[محمد بن جعفر طیار|محمد]] و [[عون بن جعفر|عون]]، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام [[محمد بن ابوبکر|محمد]] را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نام‌های [[یحیی بن علی بن ابی‌طالب|یحیی]] و [[محمداصغر بن علی|محمداصغر]] بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف [[فاطمه زهرا]]، مساله [[غصب فدک]] و قابلگی [[حسن مجتبی|حسن]] و [[حسین بن علی|حسین]] یاد شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref> گزارش شده است او در بین سال‌های ۳۸–۶۰ ه‍.ق درگذشته است.<ref>{{پک|شهرستانی|۱۴۳۱|ک=تسمیات|ص=۳۷۰}}</ref>
'''اسما بنت عمیس خثعمیه<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref>'''  
 
از [[همسران علی بن ابی‌طالب]] و از [[بنی‌خثعم]] بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک|گنجی شافعی|۱۴۰۴|ک=کفایة الطالب|ص=۴۱۳–۴۱۴}}</ref> وی زن [[جعفر بن ابی‌طالب]] بود و همراه وی به [[اتیوپی|حبشه]] هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به [[مدینه]] بازگشتند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref> اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد [[ابوبکر]] درآمد و پس از مرگ ابوبکر، [[علی بن ابی‌طالب|علی]] با او ازدواج کرد. [[گنجی شافعی]] فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب می‌داند.<ref>{{پک|گنجی شافعی|۱۴۰۴|ک=کفایة الطالب|ص=۴۱۳–۴۱۴}}</ref> با این وجود، منابع در اینکه [[یحیی بن علی|یحیی]] و [[عون بن علی|عون]] به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.<ref>{{پک|شهرستانی|۱۴۳۱|ک=تسمیات|ص=۳۶۸}}</ref> برخی منابع مدعی هستند [[عبدالله بن جعفر طیار|عبدالله]]، [[محمد بن جعفر طیار|محمد]] و [[عون بن جعفر|عون]]، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام [[محمد بن ابوبکر|محمد]] را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نام‌های [[یحیی بن علی بن ابی‌طالب|یحیی]] و [[محمداصغر بن علی|محمداصغر]] بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف [[فاطمه زهرا]]، مساله [[غصب فدک]] و قابلگی [[حسن مجتبی|حسن]] و [[حسین بن علی|حسین]] یاد شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=اسماء بنت عمیس}}</ref> گزارش شده است او در بین سال‌های ۳۸–۶۰ ه‍.ق درگذشته است.<ref>{{پک|شهرستانی|۱۴۳۱|ک=تسمیات|ص=۳۷۰}}</ref>


==== یاور فاطمه ====
==== یاور فاطمه ====
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]] هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابی‌طالب|علی]] کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از  تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .<ref>{{پک|روحانی|1382|ک=زنان دین گستر|ج=1|ص=57}}</ref>
اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای [[فاطمه زهرا]] چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه [[وصیت]] هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام [[تشییع]] جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به [[علی بن ابی‌طالب|علی]] کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از  تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر [[خلیفه]] وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .<ref>{{پک|روحانی|1382|ک=زنان دین گستر|ج=1|ص=57}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==

نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۴

اسما بنت عمیس خثعمیه[۱]

از همسران علی بن ابی‌طالب و از بنی‌خثعم بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کرده‌اند.[۲] وی زن جعفر بن ابی‌طالب بود و همراه وی به حبشه هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به مدینه بازگشتند.[۳] اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد ابوبکر درآمد و پس از مرگ ابوبکر، علی با او ازدواج کرد. گنجی شافعی فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب می‌داند.[۴] با این وجود، منابع در اینکه یحیی و عون به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.[۵] برخی منابع مدعی هستند عبدالله، محمد و عون، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام محمد را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نام‌های یحیی و محمداصغر بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف فاطمه زهرا، مساله غصب فدک و قابلگی حسن و حسین یاد شده است.[۶] گزارش شده است او در بین سال‌های ۳۸–۶۰ ه‍.ق درگذشته است.[۷]

یاور فاطمه

اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای فاطمه زهرا چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه وصیت هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام تشییع جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به علی کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .[۸]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «اسماء بنت عمیس». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • گنجی شافعی، محمد بن یوسف (۱۴۰۴). کفایة الطالب فی مناقب علی بن ابی‌طالب. تهران: دار احیاء التراث اهل البیت علیهم السلام.
  • شهرستانی، علی (۱۴۳۱). التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی. قم: مرکز الابحاث العقائدیه.