بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

اسماء بنت عمیس

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اسما بنت عمیس خثعمیه[۱] از همسران علی بن ابی‌طالب و از بنی‌خثعم بود. نسب پدر او را عمیس بن معد بن تیم بن حارث بن کعب بن مالک بن قحافه گزارش کرده‌اند.[۲] وی زن جعفر بن ابی‌طالب بود و همراه وی به حبشه هجرت کرد. آنان در سال ششم یا هشتم ه.ق در روز فتح خیبر، به مدینه بازگشتند.[۳] اسماء پس از درگذشت جعفر، به عقد ابوبکر درآمد و پس از مرگ ابوبکر، علی با او ازدواج کرد. گنجی شافعی فرزندی به نام عون را نیز به اسماء منسوب می‌داند.[۴] با این وجود، منابع در اینکه یحیی و عون به عنوان دو فرزند منسوب به اسماء، نام یک فرد باشند یا اینکه آنها از فرزندان مشترک علی و اسماء باشند، دچار اختلاف هستند.[۵] برخی منابع مدعی هستند عبدالله، محمد و عون، سه فرزند اسماء از جعفر بودند. اسماء از ابوبکر، پسری به نام محمد را باردار شد. حاصل ازدواج او با علی نیز دو پسر به نام‌های یحیی و محمداصغر بود. از اسماء در ماجاراهای زفاف فاطمه زهرا، مساله غصب فدک و قابلگی حسن و حسین یاد شده است.[۶] گزارش شده است او در بین سال‌های ۳۸–۶۰ ه‍.ق درگذشته است.[۷]

یاور فاطمه

اسماء از هنگامی که وارد مدینه شد ، همواره برای فاطمه زهرا چون مادری مهربان بود ، به گونه ای که فاطمه وصیت هایش را به او گفت و اسماء بنا به خواسته او ، تابوتی ساخت تا هنگام تشییع جنازه ، بدنش پیدا نباشد.هم چنین طبق وصیت فاطمه در شستن بدن او به علی کمک کرد.اسما از شاهدان قضیه فدک و از تکذیب کنندگان حدیث (نحن معاشر الانبیاء لا نورث ما ترکناه صدقه )بود ، اما ابوبکر شهادت او را نپذیرفت . حرکت سیاسی وی ، یعنی نشان دادن شهامت و رشادت در برابر خلیفه وقت ،امری بسیار با ارزش بود که هر فردی را توان آن نیست .

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «اسماء بنت عمیس». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • گنجی شافعی، محمد بن یوسف (۱۴۰۴). کفایة الطالب فی مناقب علی بن ابی‌طالب. تهران: دار احیاء التراث اهل البیت علیهم السلام.
  • شهرستانی، علی (۱۴۳۱). التسمیات بین التسامح العلوی و التوظیف الأموی. قم: مرکز الابحاث العقائدیه.