|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۵۱ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۱ سوره زمر''' پنجاه و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۱ سوره زمر''' پنجاه و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به سرانجام مشرکانی از اقوام گذشته اشاره دارد که به انواع [[عذاب|عذابهای]] الهی گرفتار شده و از میان رفتند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث، برای تهدید و [[عبرت]] گرفتن [[مشرکان]] [[مکه]]، به اثر اعمال بد در سرنوشت مشرکان از اقوام گذشته اشاره شده و چنین آمده است: «سیئات اعمالشان دامان آنها را گرفت. این مشرکان و ظالمان مکه نیز به زودی گرفتار سیئات اعمالشان خواهند شد و هرگز نمیتوانند از چنگال عذاب الهی بگریزند.» به گزارش مکارم، این آیه فقط منحصر درباره این افراد نیست، بلکه همه ستمکاران و ظالمان عالم در تمام زمانها و دورانها را شامل میشود. همچنین درباره اینکه منظور از عذاب در آیه عذاب دنیوی است یا اخروی؟ هر دو احتمال داده شده است؛ اما به قرینه «فاصابهم سیئات ما کسبوا» [[تفسیر]] اول (عذاب دنیایی) مناسبتر بهنظر میرسد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۹۵|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۵۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۱ سوره زمر پنجاه و یکمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به سرانجام مشرکانی از اقوام گذشته اشاره دارد که به انواع عذابهای الهی گرفتار شده و از میان رفتند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا ۚ وَالَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هَٰؤُلَاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس (کیفر) بدیهایی که کرده بودند به آنان رسید، و کسانی از اینان هم که ستم کردهاند (کیفر) بدیهایی که میکردند به آنان خواهد رسید، و هرگز نمیتوانند (از عذاب الهی بگریزند و خدای را) ناتوان کنند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سپس کیفر آنچه انجام داده بودند، به آنان رسید، و کسانی از اینان که ستم کرده [/شرکورزیده] بودند زودا که کیفر آنچه انجام داده بودند، به آنان برسد و آنان گزیر و گریزی ندارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث، برای تهدید و عبرت گرفتن مشرکان مکه، به اثر اعمال بد در سرنوشت مشرکان از اقوام گذشته اشاره شده و چنین آمده است: «سیئات اعمالشان دامان آنها را گرفت. این مشرکان و ظالمان مکه نیز به زودی گرفتار سیئات اعمالشان خواهند شد و هرگز نمیتوانند از چنگال عذاب الهی بگریزند.» به گزارش مکارم، این آیه فقط منحصر درباره این افراد نیست، بلکه همه ستمکاران و ظالمان عالم در تمام زمانها و دورانها را شامل میشود. همچنین درباره اینکه منظور از عذاب در آیه عذاب دنیوی است یا اخروی؟ هر دو احتمال داده شده است؛ اما به قرینه «فاصابهم سیئات ما کسبوا» تفسیر اول (عذاب دنیایی) مناسبتر بهنظر میرسد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۵۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۰۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
