مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

آیه ۱۹ سوره ص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱۹ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۱۹
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۹ سوره ص نوزدهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در ادامه آیه قبل، اشاره این آیه به همراهی پرندگان با داوود به هنگام مناجات خواندن و تسبیح کردن است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً ۖ كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ آیهٔ ۱۹ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و پرندگان را نیز مسخرّ نمودییم درحالیکه با او جمع شده بودند، همگی فرمانبردار او (=خدا) بودند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و پرندگان را که گرد آینده بودند و همه باز گردنده‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه از مسخر بودن پرندگان علاوه بر کوه‌ها در برابر داوود سخن گفته و چنین بیان می‌کند: «پرندگان را نیز دسته‌جمعی مسخر او کردیم تا همراه او تسبیح خدا گویند و بازگشت کننده به سوی او بودند.» مکارم درباره چگونگی هم‌صدایی کوه‌ها و پرندگان با داوود می‌نویسد: «برخی مفسران عقیده دارند این صدای گیرا و جذاب داوود بود که در کوه‌ها منعکس می‌شد و پرندگان را به سوی خود جذب می‌کرد. گروه دیگری نیز اعتقاد دارند این تسبیح توأم با صدای ظاهری و همراه با نوعی درک و شعور بوده که در باطن ذرات عالم است و هنگامی که صدای دل‌انگیز این پیامبر بزرگ را به وقت مناجات می‌شنیدند با او هم‌صدا می‌شدند و غلغله تسبیح آنها درهم می‌آمیخت. بعضی نیز احتمال داده‌اند این همان تسبیح تکوینی است که همه موجودات با زبان حال دارند و نظام خلقت آنها به خوبی خداوند را از هر عیب و نقص پاک و منزه و دارای علم و قدرت و هر گونه صفات کمال می‌خوانند. به باور مکارم، تفسیر دوم از سایر تفاسیر مناسب‌تر و با مفهوم آیه سازگارتر است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.