آیه ۷۱ سوره ص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۷۱ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۷۱
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۷۱ سوره ص هفتاد و یکمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. از این آیه به ماجرای فرمان سجده فرشتگان بر آدم از ابتدا بیان شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ آیهٔ ۷۱ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«وقتی‌که پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من انسانی از گل خواهم آفرید»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«چنین بود که پروردگارت به فرشتگان فرمود همانا من آفریننده انسانی از گل هستم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در آیه به آفرینش انسان از خاک «طین» اشاره دارد و چنین می‌گوید: «به خاطر بیاور هنگامی را که پروردگارت به ملائکه گفت: من بشری را از گِل می‌آفرینم.» به گزارش مکارم، قرآن با بیان داستان آفرینش انسان، سه مطلب را برای مخاطبانش روشن و تبیین کرده است: نخست آنکه شخصیت والا و ارزش وجودی انسان‌ها را به یادشان می‌آورد. دوم اینکه با روشن شدن لجاجت شیطان و غرور و تکبر و حسدش از مقام بالایی که داشت سقوط کرد و این مسئله می‌تواند هشداری براى همه انسان‌های لجوج و مغرور است تا عبرت بگیرند و عمل شیطان را رها کنند. سوم آنکه از وجود چنین دشمن بزرگی که برای اغوای انسان‌ها سوگند یاد کرده خبر می‌دهد تا همگان به هوش باشند و در دام او نیفتند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.