آیه ۵۲ سوره ص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۵۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۲ سوره ص پنجاه و دومین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. همسران بهشتی یکی دیگر از مواهب و پاداشهای بهشتیان و متقین هستند که در این آیه از آن نام برده شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و در نزد آنان زنانی هستند که تنها به شوهرانشان چشم میدوزند و همگی همسن و سال میباشند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و نزد آنان دوشیزگان همسال چشم فروهشته [/قانع به شوهر] هستند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه موردبحث از نعمت دیگر بهشتیان اینگونه سخن گفته است: «نزد بهشتیان همسرانی است که فقط چشم به شوهرانشان دوختهاند، همگی جوان و با شوهران خود هم سن و سالند.» در لغت «طَرف» به معنای پلک چشم است و گاهی به معنی نگاه کردن نیز آمده است. توصیف زنان بهشتی به «قاصرات الطرف» (آنها که نگاهی کوتاه دارند) اشاره به این است که تنها چشم به همسران خود دوختهاند و فقط به آنها عشق میورزند. «اتراب» به معنی «هم سن و سال» توصیف دیگری برای این زنان بهشتی نسبت به همسرانشان است. ممکن است این واژه توصیفی باشد برای خودِ آن زنان که همه آنها هم سن و سال و جوانند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۰۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۱۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
