مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

آیه ۴۶ سوره ص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۶ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۴۶
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۶ سوره ص چهل و ششمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به یکی دیگر از اوصاف پیامبران بزرگ الهی (ابراهیم، اسحاق و یعقوب) اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ آیهٔ ۴۶ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«ما آنان‌را با صفت خاصّی ویژگی بخشیدیم که یاد سرای آخرت بود»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«ما آنان را به خصلتی ویژه ساختیم که آخرت اندیشی بود»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث به یک صفت مشترک میان پیامبران الهی ابراهیم، اسحاق و یعقوب اشاره دارد و می‌گوید: «ما آنها را با خلوص ویژه‌ای خالص کردیم و آن یادآوری سرای آخرت بود.» به گفته مکارم، براساس متن آیه، یاد قیامت و تذکر به روز حساب ویژگی خاصی است که موجب اخلاص در این پیامبران شده و به عنوان صفت مشترک میان آنان معرفی شده است. به باور مکارم، منظور از «الدار» که به طور مطلق آمده؛ همان سرای آخرت است و تعبیر به «خالصة» نیز به این جهت است که این یاد آخرت در آنها همیشگی و مستمر بوده و هرگز با دنیاپرستی مخلوط و آمیخته نشده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.