آیه ۸۶ سوره ص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۸۶ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۸۶
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۸۶ سوره ص هشتاد و ششمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به دو مطلب مهم درباره دعوت پیامبر اسلام اشاره شده است؛ اجر و پاداش نخواستن از مردم برای هدایت‌شان و منطقی و مستدل بودن سخنان او که همه بر صدق ادعای او گواهی می‌دهد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ آیهٔ ۸۶ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«بگو: من در مقابل (رساندن) قرآن هیچ پاداشی از شما نمی‌طلبم، و از مدّعیان (دروغین نبوّت هم) نیستم»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«بگو برای آن [رسالت‌] از شما مزدی نمی‌طلبم، و من از بر خود بستگان نیستم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه مطالب مهمی را درباره دعوت پیامبر اسلام و دعوت او بیان کرده و چنین می‌گوید: «بگو من از شما هیچ اجر و پاداشی نمی‌طلبم. من از متکلفین نیستم.» به گزارش مکارم، برای پایان دادن به بهانه‌های مشرکان، مسئله عدم درخواست اجر و پاداش از مردم را مطرح می‌کند. این آیه هر نوع اجری را نفی می‌کند. (نه اجر معنوی، نه تقدیر و تشکر و نه مقام و حکومت. همانطور که در آیه ۴۷ سوره سبأ آمده است.) در قسمت دوم آیه نیز نشان از منطقی بودن کلام پیامبر و خالی بودن از هرگونه ابهام و پیچیدگی است. به گفته مکارم، جمله اول آیه از اوصاف دعوت‌کننده سخن می‌گوید و جمله دوم از چگونگی دعوت و محتوای آن و هر دو جمله از دلایل صدق ادعای پیامبر اسلام هستند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.