|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۸۱ سوره ص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۸۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۱ سوره ص هشتاد و یکمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه محدوده و مدت زمان مهلت به ابلیس مشخص و معین شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«تا روز زمان معیّن»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«تا روز آن هنگام معین»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن مدت زمانی را که به ابلیس مهلت داده شده، با عبارت «یوم الوقت المعلوم» بیان کرده است: «تا روز و زمان معینی.» به گزارش مکارم، درباره اینکه منظور از «یوم الوقت المعلوم» چه زمانی است؟ مفسران تفسیرهای مختلفی گفتهاند؛ از جمله اینکه: منظور پایان جهان است. برخی آن را روز قیامت دانستهاند. نیز احتمال دارد که این آیه اشاره به زمانی باشد که جز خداوند هیچکس آن را نمیداند. اما از نظر مکارم، تفسیر اول از همه مناسبتر است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۳۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۴۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
