|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴۱ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۱ سوره ص''' چهل و یکمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۱ سوره ص''' چهل و یکمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه سرآغاز سرگذشت [[ایوب]] یکی از [[پیامبران]] الهی است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] پس از بیان سرگذشت [[داوود]] و [[سلیمان]] در آیات گذشته، در این آیه به بخشی از داستان ایوب اشاره دارد و میگوید: «بنده ما ایوب را بیاد آور هنگامی که پروردگارش را خواند و عرض کرد:" [[شیطان]] مرا به رنج و عذاب افکنده است.» در لغت «نُصب» و «نَصَب» هر دو به معنی بلا و شر است. به باور مکارم، از این آیه اولا مقام والای ایوب در پیشگاه خدا به عنوان «عبدنا» (بنده ما) به خوبی استفاده میشود. ثانیا اشاره سربستهای است به گرفتاریهای شدید و طاقتفرسا و درد و رنج فراوان ایوب که شرح ماجرا در قرآن نیامده و در [[روایات]] [[اهل بیت]] به آن اشاره شده است. در روایتی از [[جعفر صادق]] نقل است که ایوب به خاطر [[کفران نعمت]] دچار بلاهای عظیم نشد، بلکه به خاطر [[شکر]] [[نعمت]] بود. زیرا [[شیطان]] به درگاه خدا عرضه داشت، اگر ایوب شاکر است به خاطر نعمتهای فراوانی است که به او دادهای. خداوند نیز برای نشان دادن [[اخلاص]] ایوب و الگو قرار گرفتن او برای آیندگان در بلاها و سختیها و نمونهای برای شاکر بودن به هنگام آسایش و ابتلا، او را به انواع گوناگون امتحانها و آزمایشها مبتلا کرد و ایوب از تمامی آنها سربلند بیرون آمد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۹۳-۲۹۶|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۴۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۱ سوره ص چهل و یکمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه سرآغاز سرگذشت ایوب یکی از پیامبران الهی است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و بندة ما ایّوب را یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا داد که همانا شیطان به من رنج و دردی رسانده است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و بنده ما ایوب را یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا داد که شیطان به من رنج و عذاب رسانده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن پس از بیان سرگذشت داوود و سلیمان در آیات گذشته، در این آیه به بخشی از داستان ایوب اشاره دارد و میگوید: «بنده ما ایوب را بیاد آور هنگامی که پروردگارش را خواند و عرض کرد:" شیطان مرا به رنج و عذاب افکنده است.» در لغت «نُصب» و «نَصَب» هر دو به معنی بلا و شر است. به باور مکارم، از این آیه اولا مقام والای ایوب در پیشگاه خدا به عنوان «عبدنا» (بنده ما) به خوبی استفاده میشود. ثانیا اشاره سربستهای است به گرفتاریهای شدید و طاقتفرسا و درد و رنج فراوان ایوب که شرح ماجرا در قرآن نیامده و در روایات اهل بیت به آن اشاره شده است. در روایتی از جعفر صادق نقل است که ایوب به خاطر کفران نعمت دچار بلاهای عظیم نشد، بلکه به خاطر شکر نعمت بود. زیرا شیطان به درگاه خدا عرضه داشت، اگر ایوب شاکر است به خاطر نعمتهای فراوانی است که به او دادهای. خداوند نیز برای نشان دادن اخلاص ایوب و الگو قرار گرفتن او برای آیندگان در بلاها و سختیها و نمونهای برای شاکر بودن به هنگام آسایش و ابتلا، او را به انواع گوناگون امتحانها و آزمایشها مبتلا کرد و ایوب از تمامی آنها سربلند بیرون آمد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۹۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۱۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۹۳-۲۹۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
