|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۲۶ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۶ سوره احزاب''' بیست و ششمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۶ سوره احزاب''' بیست و ششمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در آیه به سرنوشت [[بنی قریظه]] از [[یهودیان]] ساکن [[مدینه]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به سرنوشت و سرانجام کار بنی قریظه اشاره کرده و چنین آورده است: «[[خداوند]] گروهی از [[اهل کتاب]] را که از آنها [<nowiki/>[[مشرکان]] عرب] حمایت کردند از قلعههای محکمشان پایین کشید و در دلهای آنها رعب افکند. [کارشان به جایی رسید که] گروهی را به [[قتل]] میرساندید و گروهی را [[اسیر در اسلام|اسیر]] میکردید.» در لغت «صیاصی» (جمع صیصیه) به معنی قلعههای محکم است، سپس به هر وسیله دفاعی نیز گفته شده است. از مضمون آیه روشن میشود که یهود قلعههای خود را در کنار مدینه در نقطه مرتفعی ساخته بودند و بر فراز برجهای آنها به دفاع از خویشتن مشغول میشدند و تعبیر به انزل «پائین آورد» نیز ناظر به همین معنی است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۶۸-۲۷۰|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۲۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۶ سوره احزاب بیست و ششمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به سرنوشت بنی قریظه از یهودیان ساکن مدینه اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند کسانی از اهل کتاب را که از آنان پشتیبانی کرده بودند از قلعههایشان فرود آورد و به دلهایشان ترس و هراس انداخت! گروهی را میکشتید و گروهی را به اسارت میگرفتید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و آن عده از اهل کتاب را که از آنان [احزاب/گروه مشرکان همدست] پشتیبانی کردند، از برج و باروهاشان فرود آورد و در دلشان هراس افکند، چندانکه گروهی از ایشان را کشتید و گروهی را به اسارت گرفتید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به سرنوشت و سرانجام کار بنی قریظه اشاره کرده و چنین آورده است: «خداوند گروهی از اهل کتاب را که از آنها [مشرکان عرب] حمایت کردند از قلعههای محکمشان پایین کشید و در دلهای آنها رعب افکند. [کارشان به جایی رسید که] گروهی را به قتل میرساندید و گروهی را اسیر میکردید.» در لغت «صیاصی» (جمع صیصیه) به معنی قلعههای محکم است، سپس به هر وسیله دفاعی نیز گفته شده است. از مضمون آیه روشن میشود که یهود قلعههای خود را در کنار مدینه در نقطه مرتفعی ساخته بودند و بر فراز برجهای آنها به دفاع از خویشتن مشغول میشدند و تعبیر به انزل «پائین آورد» نیز ناظر به همین معنی است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۶۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۲۶۸-۲۷۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
