آیه ۴۷ سوره احزاب
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۴۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۷ سوره احزاب چهل و هفتمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید.در این آیه از زبان پیامبر اسلام به مؤمنان وعده پاداش بزرگی بشارت داده شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و (ای پیغمبر!) به مؤمنان مژده بده که از (سوی) خداوند فضلی بزرگ دارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و مؤمنان را بشارت ده که برای آنان از جانب خداوند بخشش و بخشایش بزرگی [در پیش] است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، وعده پاداش بزرگ برای مؤمنان را چنین مطرح کرده است: «و مؤمنان را بشارت ده که برای آنها از سوی خدا فضل و پاداش بزرگی است.» به گزارش مکارم، مسئله «تبشیر پیامبر» تنها محدود به پاداش اعمال نیکوی مؤمنان نیست، بلکه خداوند از فضل بینهایت خود آنقدر به آنان میبخشد که موازنه عمل و پاداش بهکلی به هم میریزد. این مطلب در آیات دیگر قرآن نیز با تعابیر مختلفی بیان شده است؛ از جمله: در آیه ۱۶۰ سوره انعام و ۲۶۱ بقره و ۱۷ سوره سجده.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۷۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۳۶۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
