آیه ۴۶ سوره احزاب
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۴۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۶ سوره احزاب چهل و ششمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه پیامبر اسلام به صفات «داعی الله» و «سراج منیر» توصیف شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و فراخوانندة بهسوی خدا به فرمان او و چراغی روشن»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و نیز دعوتگر به سوی خداوند به اذن او، و همچون چراغی تابان»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه، پیامبر اسلام را دعوت کننده به سمت خداوند و چراغ روشن در راه هدایت مردم خوانده و چنین گفته است: «و تو را دعوت کننده به سوی اللَّه به فرمان او قرار دادیم و چراغی روشنی بخش.» مکارم در تفسیر آیه مینویسد: «دعوت به سوی خداوند مرحلهای است بعد از بشارت و انذار، چرا که بشارت و انذار وسیلهای است برای آماده ساختن افراد به منظور پذیرش حق. هنگامی که از طریق تشویق و تهدید آمادگی پذیرش حاصل شد، دعوت به سوی خداوند شروع میشود و تنها در اینجا است که دعوت مؤثر خواهد افتاد.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۷۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۳۶۳-۳۶۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
