مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

آیه ۵۷ سوره ص: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۵۷ سوره ص''' پنجاه و هفتمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۵۷ سوره ص''' پنجاه و هفتمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه به توصیف نوشیدنی [[دوزخ|دوزخیان]] پرداخته است.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] درباره یکی از [[عذاب‌|عذاب‌های]] [[جهنم|جهنمیان]] در این آیه می‌گوید: «این نوشابه حمیم و غساق است که باید از آن بچشند.» در لغت «حمیم» به معنای آب داغ و سوزان آمده که به عنوان یکی از نوشابه‌های دوزخیان است؛ در برابر انواع «شراب طهور» که در آیات قبل براى [[بهشت|بهشتیان]] ذکر شده بود. «غساق» نیز (از ماده غَسَق) به معنی شدت تاریکی شب است. به گزارش مکارم، [[ابن عباس]] آن را به نوشابه بسیار سردی که از شدت برودت و سردی درون انسان را می‌سوزاند و مجروح می‌کند؛ [[تفسیر قرآن|تفسیر]] نموده است. اما [[راغب]] در ''[[المفردات]]'' آن را به قطراتی که از پوست بدن دوزخیان و زخم‌های آنان بیرون می‌آید؛ تفسیر کرده است. بعضی دیگر از [[مفسران]] آن را به یک نوع عذاب که جز خداوند از آن آگاه نیست؛ تفسیر کرده‌اند. چرا که آنها مرتکب گناهان سختی شده‌اند که جز خدا از آن آگاه نبوده و کیفرشان نیز باید به این نحو باشد. همانطور که درباره پاداش بهشتیان نیز در آیات قرآن تعبیر شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۲۰-۳۲۱|ج=۱۹}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱

آیه ۵۷ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۵۷
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵۷ سوره ص پنجاه و هفتمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به توصیف نوشیدنی دوزخیان پرداخته است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ آیهٔ ۵۷ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«این آب داغ و خونابه است که آن‌را باید بچشند و بخورند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«چنین است، آب جوش و چرکابه که باید بچشندش‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن درباره یکی از عذاب‌های جهنمیان در این آیه می‌گوید: «این نوشابه حمیم و غساق است که باید از آن بچشند.» در لغت «حمیم» به معنای آب داغ و سوزان آمده که به عنوان یکی از نوشابه‌های دوزخیان است؛ در برابر انواع «شراب طهور» که در آیات قبل براى بهشتیان ذکر شده بود. «غساق» نیز (از ماده غَسَق) به معنی شدت تاریکی شب است. به گزارش مکارم، ابن عباس آن را به نوشابه بسیار سردی که از شدت برودت و سردی درون انسان را می‌سوزاند و مجروح می‌کند؛ تفسیر نموده است. اما راغب در المفردات آن را به قطراتی که از پوست بدن دوزخیان و زخم‌های آنان بیرون می‌آید؛ تفسیر کرده است. بعضی دیگر از مفسران آن را به یک نوع عذاب که جز خداوند از آن آگاه نیست؛ تفسیر کرده‌اند. چرا که آنها مرتکب گناهان سختی شده‌اند که جز خدا از آن آگاه نبوده و کیفرشان نیز باید به این نحو باشد. همانطور که درباره پاداش بهشتیان نیز در آیات قرآن تعبیر شده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.