| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
ابوذر غفاری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
|دین = [[اسلام]] | |دین = [[اسلام]] | ||
}} | }} | ||
'''جندب (بریر) بن جناده بن کعیب بن صعیر''' مشهور به '''ابوذر غفاری''' از [[صحابه]] [[محمد]] و راویان [[حدیث]] بود که یکی از [[ارکان اربعه]] در نزد [[شیعه|شیعیان]] شمرده میشود.<ref>{{پک|واسعی|۱۳۹۶|ک=دانشنامه امام رضا|ف=ابوذر غفاری}}</ref> او از | '''جندب (بریر) بن جناده بن کعیب بن صعیر''' مشهور به '''ابوذر غفاری''' از [[صحابه]] [[محمد]] و راویان [[حدیث]] بود که یکی از [[ارکان اربعه]] در نزد [[شیعه|شیعیان]] شمرده میشود.<ref>{{پک|واسعی|۱۳۹۶|ک=دانشنامه امام رضا|ف=ابوذر غفاری}}</ref> او از [[بنیغفار]] از تیره [[بنیکنانه]] از [[اعراب عدنانی|عرب عدنانی]] و از ساکنان اطراف [[مکه]] بود. بر اساس گزارش [[طبقات الکبری|''طبقات الکبری'']] و [[اسد الغابه|''اسد الغابه'']] پنجمین فردی است که [[مسلمان]] شد. درباره زندگی پیش از [[اسلام]] آوردنش اطلاعاتی در دست نیست. ابوذر در غزوههایی چون [[غزوه ذاتالرقاع|ذاتالرقاع]]، [[غزوه بنیمصطلق|بنیمصطلق]] و [[غزوه عمره القضاء|عمره القضاء]] همراه با پیامبر اسلام شرکت کرده است. بنابر نقلهای تاریخی، از کسانی مانند [[عبدالله بن مسعود]]، هلال مولی [[مغیره بن شعبه]]، [[سلمان فارسی|سلمان]] و [[منذر بن عمرو]] به عنوان برادر ابوذر نام برده شده که پیامبر اسلام میانشان [[پیمان برادری]] برقرار کرده است.<ref>{{پک|واسعی|۱۳۹۸|ک=دانشنامه حج و حرمین شریفین|ف=ابوذر غفاری}}</ref> | ||
پس از درگذشت | پس از [[درگذشت محمد]]، از حامیان [[علی بن ابیطالب]] ماند و از شرکتکنندگان در تشییع جنازه [[فاطمه زهرا]] دختر محمد بود. او در زمان محمد و [[خلافت خلفای راشدین]] هیچگونه مسئولیت سیاسی را نپذیرفت و از آن دوری میکرد. اما نسبت به زمامداری [[عثمان]] و کاخسازی [[معاویه بن ابیسفیان|معاویه]] در [[شام]] اعتراضاتی داشت و مخالفتش را علنا اظهار کرد.<ref>{{پک|1=واسعی|2=۱۳۹۶|ک=دانشنامه امام رضا|ف=ابوذر غفاری}}</ref> سرانجام ابوذر غفاری، به جهت این مخالفتها، به [[ربذه]]، [[تبعید]] شد و در کنار همسر یا تنها دخترش به سال ۳۲ هجری قمری درگذشت. [[مالک اشتر|مالکاشتر]] بر او [[نماز میت|نماز]] خواند و وی را در همانجا به خاک سپردند. برخی منابع، او را راوی [[حدیث سفینه]] دانستهاند.<ref>{{پک|1=واسعی|2=۱۳۹۸|ک=دانشنامه حج و حرمین شریفین|ف=ابوذر غفاری}}</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ ۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۵۴
| أَبُو ذَرّ | |
|---|---|
| نام در زمان تولد | جُنْدَب بن جُنادة |
| متولد | حجاز |
| وفات | ۶۵۳ میلادی (۳۲ هجری) ربذه، حجاز |
| ملیت | مردم عرب |
| دیگر نامها | بریر |
| شناختهشده برای | صحابه محمد، علی بن ابیطالب |
| دین | اسلام |
| والدین | جُناده و رَمله |
جندب (بریر) بن جناده بن کعیب بن صعیر مشهور به ابوذر غفاری از صحابه محمد و راویان حدیث بود که یکی از ارکان اربعه در نزد شیعیان شمرده میشود.[۱] او از بنیغفار از تیره بنیکنانه از عرب عدنانی و از ساکنان اطراف مکه بود. بر اساس گزارش طبقات الکبری و اسد الغابه پنجمین فردی است که مسلمان شد. درباره زندگی پیش از اسلام آوردنش اطلاعاتی در دست نیست. ابوذر در غزوههایی چون ذاتالرقاع، بنیمصطلق و عمره القضاء همراه با پیامبر اسلام شرکت کرده است. بنابر نقلهای تاریخی، از کسانی مانند عبدالله بن مسعود، هلال مولی مغیره بن شعبه، سلمان و منذر بن عمرو به عنوان برادر ابوذر نام برده شده که پیامبر اسلام میانشان پیمان برادری برقرار کرده است.[۲]
پس از درگذشت محمد، از حامیان علی بن ابیطالب ماند و از شرکتکنندگان در تشییع جنازه فاطمه زهرا دختر محمد بود. او در زمان محمد و خلافت خلفای راشدین هیچگونه مسئولیت سیاسی را نپذیرفت و از آن دوری میکرد. اما نسبت به زمامداری عثمان و کاخسازی معاویه در شام اعتراضاتی داشت و مخالفتش را علنا اظهار کرد.[۳] سرانجام ابوذر غفاری، به جهت این مخالفتها، به ربذه، تبعید شد و در کنار همسر یا تنها دخترش به سال ۳۲ هجری قمری درگذشت. مالکاشتر بر او نماز خواند و وی را در همانجا به خاک سپردند. برخی منابع، او را راوی حدیث سفینه دانستهاند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- واسعی، سید علیرضا (۱۳۹۶). «ابوذر غفاری». دانشنامه امام رضا. قم: مرکز بينالمللی ترجمه و نشر المصطفی(ص).
- واسعی، سید علیرضا (۱۳۹۸). «ابوذر غفاری». دانشنامه حج و حرمین شریفین. قم: پژوهشکده حج و زیارت.