قرآن
آیات قرآن بر محمد بن عبدالله در سن ۴۰ سالگی و در شهر مکه در غار حراء نازل شده است.[۱][۲]
پانویس
- ↑ طباطبایی، محمد حسین (۱۳۷۴). قرآن. ج. ۱. قم. ص. ۲۳.
- ↑ مقاله اینجا مشکلی دارد.
|
|---|
|
|
|---|
| دارای نام | |
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|---|
| ترجمههای قرآن | |
|---|
| مترجمان قرآن | به فارسی | |
|---|
به انگلیسی | |
|---|
به آلمانی | |
|---|
به ژاپنی | |
|---|
به فرانسوی | |
|---|
به ترکی | |
|---|
به ایتالیایی | |
|---|
به روسی | |
|---|
به سوئدی | |
|---|
به اردو | |
|---|
به گرجی | |
|---|
به مازندرانی | |
|---|
به کردی | |
|---|
|
|---|
|
|
|
|
|
|---|
نامهای قرآن | |
|---|
صفات قرآن |
- «مجید»: بزرگ
- «عزیز»: غالب و منیع
- «کریم»: بزرگوار
- «عظیم»: بزرگ
- «مبین»: آشکار و روشنگر
- «حکیم»: محکم و پر از حکمت
- «عربی»: نازل شده به زبان عربی
- «مبارک»: سودمند و نافع
|
|---|
|
|
|
|
|
|