آیه ۷ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۷ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷ سوره اعراف هفتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به علم خداوند است که بر همه چیز احاطه دارد و او از اعمال مردم و پیامبران به خوبی آگاه است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ ۖ وَمَا كُنَّا غَائِبِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس حتماً برایشان آگاهانه و از روی علم بیان خواهیم کرد که چه کارهایی کردهاند، و ما در هیچ حالی از احوال آنها غافل و غایب نبودهایم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و بر ایشان از روی علم [نامه اعمالشان را] فرو خوانیم و ما غائب [و غافل از احوال آنان] نبودهایم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن برای اینکه کسی توهم و گمان نکند خداوند نسبت به اعمال و احوال انسانها و انبیا علم و آگاهی ندارد و چیزی از او مخفی نیست؛ در این آیه چنین میگوید: «ما با علم و دانش خویش تمام اعمالشان را برای آنها شرح میدهیم، زیرا ما هرگز از آنها غائب نبودیم، همه جا با آنها بودیم و در هر حال همراهشان.» در لغت «فلنقصن» از ماده قصه گرفته شده و در اصل به معنای پشت سر هم قرار گرفتن است و از آنجا که در آیه چهار نوع تاکید در این باره دیده میشود. (لام قسم، نون تاکید و کلمه «علم» که به صورت نکره ذکر شده و منظور از آن بيان عظمت است و جمله «ما کُنَّا غائِبِینَ» هيچگاه غائب نبودهایم) استفاده میشود: «منظور آن است که ما تمام جزئیات کار آنها را «مو به مو» و «پشت سرهم» برایشان تشریح میکنیم تا بدانند کوچکترين نیت یا عملی از علم ما پنهان نمیماند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۰۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۸۷-۹۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
