آیه ۲ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۲ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲ سوره اعراف دومین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه، تذکر به نزول قرآن از جانب خدا و دلداری به پیامبر اسلام برای برطرف شدن نگرانی و امیدواری نسبت به نتیجه کار و دعوت به اسلام است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
كِتَابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(این) کتابی است که بهسوی تو فرستاده شده است، پس نباید هیچ تنگی و شک و اشتباهی در رابطه با آن در دل تو باشد، تا مردم را به آن بیم دهی، و پندی است برای مؤمنان»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کتابی است که به سوی تو فروفرستاده شده است، پس نباید از آن تنگدلی یابی، تا بدان هشدار دهی، و پندآموزی برای مؤمنان باشد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه خطاب به پیامبر اسلام میگوید: «این کتابی است که بر تو نازل شده است و نباید از ناحیه آن هیچگونه نگرانی و ناراحتی به خود راه دهی که هدف از نزول این کتاب انذار و بیم دادن مردم از عواقب شوم افکار و اعمالشان است، همچنین تذکر و یادآوری است برای مؤمنان راستین.» در لغت «حرج» به معنای گرفتگی، تنگی و هر گونه ناراحتی است. به عقیده مکارم، این آیه برای دلداری به پیامبر نازل شده که نباید هیچگونه نگرانی به خود راه دهد و به نتیجه کار خود امیدوار باشد. همچنین در آیه، انذار و هشدار دادن به مردم و تذکر و یادآوری برای مؤمنان، هدف از نزول قرآن بیان شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۱۹۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۷۹-۸۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
