آیه ۱۴۴ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۴۴ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴۴ سوره اعراف صد و چهل و چهارمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به گفتگوی خداوند با موسی اشاره دارد که موضوع این گفتگو انتخاب شدن موسی برای پیامبری و تکلم با پروردگار میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خدا فرمود: ای موسی! ترا با رسالت خویش و سخن گفتنم با تو بر مردم برگزیدم، پس بگیر آنچه را که به تو دادم و از سپاسگزاران باش»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«فرمود ای موسی [بدان که] من تو را به پیامها و کلام خویش بر مردمان برگزیدم، آنچه به تو میبخشم بگیر و از سپاسگزاران باش»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به برگزیده شدن موسی برای نبوت و تکلم با خداوند اشاره دارد و چنین میگوید: «[خداوند] گفت: ای موسی من تو را بر مردم با رسالتهای خویش و با سخن گفتنم [با تو] برگزیدم؛ پس آنچه را به تو دادهام بگیر و از شکرگزاران باش.» به گزارش مکارم، هدف آیه بیان دو امتیاز مهم موسی بر مردم است که اولی دریافت رسالتهای الهی و دیگری گفتگوی با پروردگار است که هر دوی این امتیازها مقام رهبری او را در میان امت خویش تثبیت میکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۵۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۹۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۶۱-۳۶۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
