آیه ۱۵۹ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۵۹ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۵۹ سوره اعراف صد و پنجاه و نهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. دراین آیه گروهی از قوم موسی با صفات هدایت کننده به سوی حق و حکم کننده به عدالت معرفی شدهاند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمِنْ قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از (میان) قوم موسی گروهی است که به حق راهنمایی مینمایند و با آن دادگری میکنند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از قوم موسی گروهی هستند که به حق راه مینمایند و به حق داد میدهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به معرفی گروه کوچک و اندکی از صالحان و خوبان در میان قوم موسی در زمان او و به هنگام فتنه سامری پرداخته و آنها را «هادی به سوی حق و حاکم بر محور عدالت» دانسته است: «و از قوم موسی گروهی به سوی حق هدایت میکنند و حاکم به حق و عدالتند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۳۸۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۳۴۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۴۰۹-۴۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
