آیه ۷۷ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۷۷ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۷ سوره اعراف هفتاد و هفتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به تصمیم بزرگان و اشراف قوم ثمود اشاره دارد که آنان ابتدا ناقه صالح را پی کرده و کشتند و سپس به صالح گفتند که اگر راست میگویی و از پیامبران هستی، عذاب را بر ما نازل کن.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس شتر را کشتند و از فرمان پروردگارشان سرپیچی کرده و گفتند: ای صالح! برای ما بیاور آنچه را که به ما وعده میدادی، اگر تو از پیامبرانی»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آنگاه شتر را پی کردند و از فرمان پروردگارشان سر پیچیدند و گفتند ای صالح اگر از پیامبرانی آنچه از عذاب به ما وعده میدهی [بر سر ما] بیاور»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به کشتن ناقه صالح توسط بزرگان قوم ثمود و درخواست ایشان درباره عذاب از صالح اشاره کرده و میگوید: «[آنها تصمیم به نابود کردن ناقه گرفتند و قبل از هر چیز] آن را پی کردند و کشتند و از فرمان خدا سر برتافتند. [و سپس به سراغ صالح آمدند و صریحا] به او گفتند: اگر تو فرستاده خدا هستی؛ هر چه زودتر عذاب الهی را به سراغ ما بفرست.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۰۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۲۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۲۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
