آیه ۱۳۰ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۳۰ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳۰ سوره اعراف صد و سیامین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به مشکلات و گرفتاریهایی که برای فرعونیان پس از مخالفت و مبارزه با موسی به وجود میآمد، اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و ما فرعون و فرعونیان را با قحط سالی و کمبود میوهها گرفتار ساختیم تا شاید یادآور شوند و بهسوی خدا باز آیند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی که فرعونیان را گرفتار قحطسال و کاهش محصولات کردیم، تا پند پذیرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به این نکته اشاره کرده که خشکسالی و کمبود محصولات آزمایش و امتحان فرعونیان بود که خداوند برای آنها مقرر کرده بود. این مطلب براساس متن آیه چنین آمده است: «و ما فرعونیان را به خشکسالی و کمبود میوهها گرفتار کردیم شاید متذکر گردند.» به گفته مکارم، از آنجایی که سنت الهی است زمانیکه مردم با پیامبران و فرستادگان خدا به مخالفت میپردازند، آنها را به بلاها و گرفتاریهای گوناگون میآزماید تا شاید بیدار شوند و بازگردند و به خداوند ایمان آوردند؛ برطبق متن همین آیه، این قانون و سنت درباره فرعونیان نیز اجرا شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۴۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۱۳-۳۱۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
