مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۱۸۱ سوره اعراف

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱۸۱ سوره اعراف
مشخصات قرآنی
نام سورهاعراف
تعداد آیات سوره۲۰۶
شماره آیه۱۸۱
شماره جزء۹
شماره حزب۳۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۸۱ سوره اعراف صد و هشتاد و یکمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به دو صفت از اصلی‌ترین صفات بهشتیان اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ آیهٔ ۱۸۱ از سورهٔ ۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و از جمله کسانی که آفریده‌ایم گروهی هستند که به حق راهنمایی می‌کنند و با آن دادگری می‌نمایند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و از آفریدگان ما گروهی هستند که به حق راه می‌نمایند و به حق داد می‌دهند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه هدایت به حق و اجرای عدالت بر پایه حق را از صفات ویژه بهشتیان اشاره شده است: «و از آنها که آفریدیم گروهی به حق هدایت می‌کنند و به حق اجرای عدالت می‌نمایند.» مکارم در تفسیر این آیه در معرفی این گروه از بهشتیان چندین روایات از منابع اهل تسنن و شیعه را آورده است؛ از جمله در روایتی از علی بن ابی‌طالب، این گروه امت محمد معرفی شده‌اند. همچنین از او روایتی نقل کرده است که در آن روایت از ۷۳ فرقه شدن امت محمد و یک فرقه نجات یافته نام برده است که در وصف آنان به این آیه استناد کرده است. سپس مکارم در ادامه می‌نویسد: «در حدیث دیگری از منابع اهل تسنن آمده است که علی بن ابی‌طالب آن گروه نجات یافته را خود و شیعیانش (پیروان خویش) دانسته است. برخی از روایات نیز منظور از این گروه در این آیه را اهل بیت پیامبر گفته‌اند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. این سوره، بزرگ‌ترین سوره مکی است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.