آیه ۱۷۹ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۷۹ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷۹ سوره اعراف صد و هفتاد و نهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به نشانههای دوزخیان اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و همانا بسیاری از جنها را برای جهنم پدید آوردیم، آنان دلهایی دارند که با آن نمیفهمند، و چشمهایی دارند که با آن نمیبینند، و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، ایشان بسان چهارپایان بلکه ایشان گمراهتر هستند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدهایم [چرا که] دلهایی دارند که با آن در نمییابند، و دیدگانی دارند که با آن نمیبینند، و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، اینان همچون چارپایانند، بلکه گمراهتر، اینان غافلانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به نشانههای جهنمیان اشاره دارد و چنین میگوید: «بهطور مسلم گروه بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم، آنها دلها [عقلها] یی دارند که با آن [اندیشه نمیکنند و] نمیفهمند و چشمانی دارند که با آن نمیبینند و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، آنها همچون چهار پایانند، بلکه گمراهتر اینان همانا غافلانند. [زیرا با اینکه همه گونه امکانات هدایت دارند باز هم گمراهند.]» به گزارش مکارم، «ذرأنا» (از ماده ذرء) در اینجا به معنی خلقت و آفرینش است ولی در اصل به معنی پراکندهساختن و منتشر نمودن آمده و از آنجا که آفرینش موجودات موجب انتشار و پراکندگی آنها در روی زمین میگردد، این کلمه به معنی خلقت آفرینش نیز آمده است. بر اساس متن آیه، صفات دوزخیان در سه جمله خلاصه شده است: «آنها قلبهایی دارند که با آن درک و اندیشه نمیکنند، چشمانی دارند که با آن حقایق را نمیبینند و گوشهایی دارند اما با آن سخن حق را نمیشنوند.» سپس در پایان آیه، این افراد از چهارپایان گمراهتر و پستتر وصف شدهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۳۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۱۹-۲۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.