آیه ۱۳۲ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۳۲ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳۲ سوره اعراف صد و سی و دومین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به این مطلب اشاره دارد که فرعونیان با وجود دیدن بلاهای گوناگون باز هم در انکار موسی و مخالفت با دعوت او اصرار میورزیدند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و گفتند: هر اندازه برای ما معجزه بیاوری تا ما را با آن جادو کنی به تو ایمان نمیآوریم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و گفتند هر پدیده شگرفی که برای ما بیاوری که ما را با آن جادو کنی بدان که ما به تو ایمان نمیآوریم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه، از اصرار و انکار مکرر فرعونیان نسبت به موسی و دعوت او سخن گفته است: «و گفتند هر زمان آیتی و [نشانهای] برای ما بیاوری که سحرمان کنی ما به تو ایمان نمیآوریم!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۴۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۲۰-۳۲۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
