آیه ۳۱ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۱ سوره اعراف''' سی و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۱ سوره اعراف''' سی و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به اهمیت پوشش و زینت داشتن در هنگام [[عبادت]] و به [[مسجد]] رفتن تأکید شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه درمورد مسئله پوشش و خوراک و نوشیدنیها از مسائل مهم زندگی انسان و چگونگی استفاده صحیح از آنها سخن به میان آمده است: «ای فرزندان [[آدم]] زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود داشته باشید. بخورید و بنوشید، ولی [[اسراف]] نکنید که [[خدا]] مسرفان را دوست نمیدارد.» به گفته مکارم، منظور از زینت در آیه ممکن است هم اشاره به زینتهای جسمانی و ظاهری باشد و هم زینتهای [[معنویت|معنوی]] که در بعضی از [[روایات]] [[اسلامی]] به آنها اشاره شده است. مکارم درباره کلمه «اسراف» مینویسد: «کلمه بسیار جامعی است که هر گونه زیاده روی در کمیت و کیفیت، بیهودهگرایی و اتلاف و مانند آن را شامل میشود و این روش [[قرآن]] است که به هنگام تشویق به استفاده کردن از مواهب آفرینش، فورا جلو سوء استفاده را گرفته و به [[اعتدال]] توصیه میکند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۴۷-۱۴۹|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۴۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۳۱ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۱ سوره اعراف سی و یکمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به اهمیت پوشش و زینت داشتن در هنگام عبادت و به مسجد رفتن تأکید شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ای فرزندان آدم! در هر نمازی خود را بپوشانید و بیارایید و بخورید و بیاشامید، و اسراف و زیادهروی مکنید، همانا خدا اسراف کنندگان را دوست نمیدارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ای فرزندان آدم زینت [ پوشاک] خود را در هر مسجد برگیرید و بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه درمورد مسئله پوشش و خوراک و نوشیدنیها از مسائل مهم زندگی انسان و چگونگی استفاده صحیح از آنها سخن به میان آمده است: «ای فرزندان آدم زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود داشته باشید. بخورید و بنوشید، ولی اسراف نکنید که خدا مسرفان را دوست نمیدارد.» به گفته مکارم، منظور از زینت در آیه ممکن است هم اشاره به زینتهای جسمانی و ظاهری باشد و هم زینتهای معنوی که در بعضی از روایات اسلامی به آنها اشاره شده است. مکارم درباره کلمه «اسراف» مینویسد: «کلمه بسیار جامعی است که هر گونه زیاده روی در کمیت و کیفیت، بیهودهگرایی و اتلاف و مانند آن را شامل میشود و این روش قرآن است که به هنگام تشویق به استفاده کردن از مواهب آفرینش، فورا جلو سوء استفاده را گرفته و به اعتدال توصیه میکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۲۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۴۷-۱۴۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
