آیه ۴۳ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۳ سوره اعراف''' چهل و سومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۳ سوره اعراف''' چهل و سومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به توصیف وضعیت و جایگاه [[مؤمنان]] نیکوکار در [[قیامت]] پرداخته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه موردبحث، وضعیت مؤمنان نیکوکار در [[آخرت]] را چنین وصف نموده است: «[[کینه|کینهها]] و [[حسد|حسدها]] و دشمنیها را از دل آنها برمیکنیم. از زیر قصرهای آنها نهرهای آب جریان دارد. [[حمد]] و [[سپاس]] مخصوص [[خدا|خداوندی]] است که ما را به این همه [[نعمت]] رهنمون شد و اگر او ما را راهنمایی نمیکرد، هرگز، [[هدایت]] نمییافتیم. مسلما فرستادگان [[پروردگار]] ما، راست میگفتند و ما با چشم خود درستی گفتار آنها را هم اکنون میبینیم. {در این هنگام ندایی بر میخیزد} این [[بهشت]] را به خاطر اعمال پاکتان به [[ارث]] بردید.» به گزارش مکارم، قرآن از پاک شدن دلها از کینه و حسد و دشمنیها در بهشت خبر میدهد. چراکه سرچشمه بسیاری از [[گناهان]] و اختلافات اجتماعی میان انسانها همین صفات رذیله و زشت میباشد. لذا بهشتیان از این صفات و بدبختیهای ناشی از آن بهدور و برکنارند و در نهایت صفا و صمیمیت در کنار یکدیگر زندگی میکنند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۷۵-۱۷۷|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۴۳ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۳ سوره اعراف چهل و سومین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به توصیف وضعیت و جایگاه مؤمنان نیکوکار در قیامت پرداخته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ ۖ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ ۖ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ ۖ وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هرگونه کینه را از دلهایشان بیرون میکنیم، رودها از زیر آنان روان است، و میگویند: خداوندی را سپاس میگوییم ما را بدین رهنمود فرمود، و ما راه نمییافتیم اگر خدا ما را رهنمون نمیکرد، و براستی که فرستادگانِ پروردگارمان حق را آوردند و صدا کرده میشوند: این بهشت را به سبب آنچه انجام میدادید به ارث بردید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از سینههای آنان هر کینهای که باشد میزداییم، جویباران از فرودست آنان جاری است و گویند سپاس خدای را که ما را به اینجا رهنمون شد و اگر خداوند راهبر نمیشد، هرگز راه نمییافتیم، بیشک فرستادگان پروردگارمان به راستی و درستی آمدند، و ندا داده شود که اینک این بهشتی است که به خاطر کار و کردارتان به شما رسیده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه موردبحث، وضعیت مؤمنان نیکوکار در آخرت را چنین وصف نموده است: «کینهها و حسدها و دشمنیها را از دل آنها برمیکنیم. از زیر قصرهای آنها نهرهای آب جریان دارد. حمد و سپاس مخصوص خداوندی است که ما را به این همه نعمت رهنمون شد و اگر او ما را راهنمایی نمیکرد، هرگز، هدایت نمییافتیم. مسلما فرستادگان پروردگار ما، راست میگفتند و ما با چشم خود درستی گفتار آنها را هم اکنون میبینیم. {در این هنگام ندایی بر میخیزد} این بهشت را به خاطر اعمال پاکتان به ارث بردید.» به گزارش مکارم، قرآن از پاک شدن دلها از کینه و حسد و دشمنیها در بهشت خبر میدهد. چراکه سرچشمه بسیاری از گناهان و اختلافات اجتماعی میان انسانها همین صفات رذیله و زشت میباشد. لذا بهشتیان از این صفات و بدبختیهای ناشی از آن بهدور و برکنارند و در نهایت صفا و صمیمیت در کنار یکدیگر زندگی میکنند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۳۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۷۵-۱۷۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
