|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۴۸ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۴۸ سوره اعراف''' صد و چهل و هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به ماجرای [[گوساله پرستی]] [[بنیاسرائیل]] در زمان غیبت [[موسی]] اشاره شده است. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۳۶۷|ج=۱۵}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۲۹۶|ج=۸}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱۶۸}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱۶۸}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به شرح و چگونگی ماجرای [[گوسالهپرستی]] قوم بنی اسرائیل پرداخته است: «قوم موسی بعد از [رفتن] او [به میعادگاه [[خدا|خداوند]]] از زیور آلات خود [[گوساله سامری|گوسالهای]] ساختند، [جسد بیروحی بود که صدای گاو داشت!] آیا آنها نمیدیدند که با آنان سخن نمیگوید و به راه [راست] [[هدایت|هدایتشان]] نمیکند، آن را [خدای خود] انتخاب کردند و [[ظالم]] بودند.» به گفته مکارم، در این آیه، یکی از حوادث عجیب و اسفناکی که بعد از رفتن موسی به میقات در میان بنی اسرائیل رخ داد، بازگو شده است و آن جریان گوسالهپرستی آنها است که به دست شخصی به نام [[سامری]] و با استفاده از زیورآلات بنی اسرائیل، انجام گرفت. اهمیت این داستان به اندازهای است که قرآن در چهار سوره به آن اشاره کرده است، (در [[سوره بقره]] [[آیه ۵۱ سوره بقره|آیه ۵۱]] و [[آیه ۵۴ سوره بقره|۵۴]] و [[آیه ۹۲ سوره بقره|۹۲]] و [[آیه ۹۳ سوره بقره|۹۳]] و در [[آیه ۱۵۳ سوره نساء|نساء آیه ۱۵۳]] و در [[سوره اعراف|اعراف]] آیات مورد بحث، و در [[آیه ۸۸ سوره طه|طه آیه ۸۸]] به بعد.) مکارم در ادامه چنین آورده است: «با این که این کار از سامری سرزد (چنانکه آیات [[سوره طه]] گواهی میدهد) ولی این عمل به قوم موسی نسبت داده شده است، به خاطر اینکه عده زیادی از آنها سامری را در این کار یاری کردند و در واقع شریک جرم او بودند و عده بیشتری به عمل او راضی شدند. به گزارش او و بر اساس متن [[آیه ۱۵۹ سوره اعراف|آیه ۱۵۹]] همین سوره، در این میان گروه اندکی از بنی اسرائیل نیز بودند که همراه [[هارون]] در جبهه [[حق]] ماندند و به این کار روی نیاوردند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۷۰-۳۷۳|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره اعراف]]، هفتمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، سی و نهمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره ص]] و پیش از [[سوره جن]] نازل شد. این سوره را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۷۵۷|ف=سوره اعراف}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۴۸ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴۸ سوره اعراف صد و چهل و هشتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به ماجرای گوساله پرستی بنیاسرائیل در زمان غیبت موسی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و قوم موسی بعد از او از زیورهایشان گوسالهای ساختند و آن را به خدایی گرفتند، پیکری بود که صدای گاو داشت آیا نمیدیدند که آن پیکر با آنان سخن نمیگوید و آنان را به راهی رهنمود نمیکند؟ گوساله را به خدایی گرفتند و ستمکار بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و قوم موسی در غیاب او از آرایههایشان پیکر گوسالهای ساختند و پرداختند که بانگی داشت، آیا نمیدیدند که با آنان سخن نمیگوید و راهی به ایشان نمینمایاند؟ آن را به پرستش گرفتند و مشرک شدند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به شرح و چگونگی ماجرای گوسالهپرستی قوم بنی اسرائیل پرداخته است: «قوم موسی بعد از [رفتن] او [به میعادگاه خداوند] از زیور آلات خود گوسالهای ساختند، [جسد بیروحی بود که صدای گاو داشت!] آیا آنها نمیدیدند که با آنان سخن نمیگوید و به راه [راست] هدایتشان نمیکند، آن را [خدای خود] انتخاب کردند و ظالم بودند.» به گفته مکارم، در این آیه، یکی از حوادث عجیب و اسفناکی که بعد از رفتن موسی به میقات در میان بنی اسرائیل رخ داد، بازگو شده است و آن جریان گوسالهپرستی آنها است که به دست شخصی به نام سامری و با استفاده از زیورآلات بنی اسرائیل، انجام گرفت. اهمیت این داستان به اندازهای است که قرآن در چهار سوره به آن اشاره کرده است، (در سوره بقره آیه ۵۱ و ۵۴ و ۹۲ و ۹۳ و در نساء آیه ۱۵۳ و در اعراف آیات مورد بحث، و در طه آیه ۸۸ به بعد.) مکارم در ادامه چنین آورده است: «با این که این کار از سامری سرزد (چنانکه آیات سوره طه گواهی میدهد) ولی این عمل به قوم موسی نسبت داده شده است، به خاطر اینکه عده زیادی از آنها سامری را در این کار یاری کردند و در واقع شریک جرم او بودند و عده بیشتری به عمل او راضی شدند. به گزارش او و بر اساس متن آیه ۱۵۹ همین سوره، در این میان گروه اندکی از بنی اسرائیل نیز بودند که همراه هارون در جبهه حق ماندند و به این کار روی نیاوردند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۳۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۹۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۷۰-۳۷۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
