بدون تصویر

آیه ۱۲ سوره اعراف: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۲ سوره اعراف''' دوازدهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۱۲ سوره اعراف''' دوازدهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه اشاره دارد به مؤاخذه [[ابلیس]] از جانب [[خداوند]] مبنی بر اینکه چرا از فرمان [[سجده ملائکه بر آدم|سجده بر آدم]] سرپیچی و تمرد نموده؟ که در ادامه همین آیه پاسخ ابلیس نیز بیان شده است.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه آیه قبل، پس از دستور خداوند به سجده فرشتگان بر آدم، هنگامی‌که ابلیس بر آدم [[سجده]] نکرد و از فرمان خدا سرپیچی نمود، خداوند از او چنین پرسید: «چه چیز سبب شد که در برابر [[آدم]] سجده نکنی و فرمان مرا نادیده بگیری؟ او در پاسخ گفت: من از او بهترم، به دلیل اینکه مرا از آتش آفریده‌اى و او را از خاک و گِل!» به گفته مکارم، این سخن ابلیس یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات او بود که او هم دچار تکبر و [[غرور]] بود و هم به قیاس اشتباه و غلطی دست زده بود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۹-۱۰۰|ج=۶}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۷

آیه ۱۲ سوره اعراف
مشخصات قرآنی
نام سورهاعراف
تعداد آیات سوره۲۰۶
شماره آیه۱۲
شماره جزء۸
شماره حزب۳۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۲ سوره اعراف دوازدهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه اشاره دارد به مؤاخذه ابلیس از جانب خداوند مبنی بر اینکه چرا از فرمان سجده بر آدم سرپیچی و تمرد نموده؟ که در ادامه همین آیه پاسخ ابلیس نیز بیان شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ آیهٔ ۱۲ از سورهٔ ۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«خدا فرمود: چه چیز ترا باز داشت که سجده کنی وقتی که من ترا فرمان دادم؟ (شیطان) گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریده‌ای و او را از خاک»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«فرمود چون تو را امر به سجده کردم چه چیز تو را بازداشت که سجده نکردی؟ گفت برای اینکه من بهتر از او هستم، مرا از آتش آفریده‌ای و او را از گل‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه آیه قبل، پس از دستور خداوند به سجده فرشتگان بر آدم، هنگامی‌که ابلیس بر آدم سجده نکرد و از فرمان خدا سرپیچی نمود، خداوند از او چنین پرسید: «چه چیز سبب شد که در برابر آدم سجده نکنی و فرمان مرا نادیده بگیری؟ او در پاسخ گفت: من از او بهترم، به دلیل اینکه مرا از آتش آفریده‌اى و او را از خاک و گِل!» به گفته مکارم، این سخن ابلیس یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات او بود که او هم دچار تکبر و غرور بود و هم به قیاس اشتباه و غلطی دست زده بود.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. این سوره، بزرگ‌ترین سوره مکی است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.