آیه ۱۸۶ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۸۶ سوره اعراف''' صد و هشتاد و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۸۶ سوره اعراف''' صد و هشتاد و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به عدم [[هدایت]] طغیانگران و سرکشان در برابر [[خداوند]] و رها ساختن آنان به حال خودشان اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا از عدم هدایت [[گناهکاران]] و طغیانگران و رها ساختن آنان به حال خودشان سخن گفته و چنین آورده است: «هر کس را [[خداوند]] [به جرم اعمال زشتش] گمراه سازد؛ هدایت کنندهای ندارد و آنها را در طغیان و سرکشیشان رها میسازد تا سرگردان شوند.» به گفته مکارم، اینگونه تعبیرات برای همه گناهکاران و [[کافران]] نیست، بلکه مخصوص به گروهی است که آن چنان در برابر [[حق]] لجوج و [[متعصب]] و دشمنند که گویی بر دل و چشم و گوش آنها پردهای افکنده شده که این پردههای تاریک نتیجه اعمال خودِ آنان است و منظور از «[[اضلال]] الهی» در آیه همین است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۸۶ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۸۶ سوره اعراف صد و هشتاد و ششمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به عدم هدایت طغیانگران و سرکشان در برابر خداوند و رها ساختن آنان به حال خودشان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«هرکس را که خدا گمراه کند هدایتکنندهای برای او نیست، و آنان را در گمراهیشان سرگشته و حیران رها میکند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کسی که خداوند بیراه گذاردش، رهنمایی ندارد و آنان را در طغیانشان سرگشته وامیگذارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا از عدم هدایت گناهکاران و طغیانگران و رها ساختن آنان به حال خودشان سخن گفته و چنین آورده است: «هر کس را خداوند [به جرم اعمال زشتش] گمراه سازد؛ هدایت کنندهای ندارد و آنها را در طغیان و سرکشیشان رها میسازد تا سرگردان شوند.» به گفته مکارم، اینگونه تعبیرات برای همه گناهکاران و کافران نیست، بلکه مخصوص به گروهی است که آن چنان در برابر حق لجوج و متعصب و دشمنند که گویی بر دل و چشم و گوش آنها پردهای افکنده شده که این پردههای تاریک نتیجه اعمال خودِ آنان است و منظور از «اضلال الهی» در آیه همین است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۲۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۴۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
