| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
تفسیر عیاشی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «'''تفسیر عیاشی''' یکی از قدیمیترین و مهمترین تفاسیر قرآن در مکتب امامیه است که توسط ابونصر محمدبن مسعود عیاشی در دوره غیبت صغرا تألیف شده است. این تفسیر بهخاطر جنبههای روایی و فقهی خود شناخته میشود و به آیات الاح...» ایجاد کرد) |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''تفسیر عیاشی''' یکی از قدیمیترین و مهمترین [[تفسیر قرآن|تفاسیر]] [[قرآن]] در مکتب [[امامیه]] است که توسط [[ابونصر محمدبن مسعود عیاشی]] در دوره [[غیبت صغرا]] تألیف شده است. این تفسیر بهخاطر جنبههای روایی و [[فقهی]] خود شناخته میشود و به [[آیات الاحکام]] توجه زیادی دارد. مؤلف در مقدمه این کتاب به فضیلت قرآن، ضرورت مراجعه به [[اهل بیت]] برای فهم آن و جلوگیری از نقل [[احادیث]] مخالف با قرآن پرداخته است. عمده روایات این تفسیر از [[امامت|امامان شیعه]]، بهخصوص [[محمد باقر]] و [[جعفر صادق]] نقل شده است که | '''تفسیر عیاشی''' یکی از قدیمیترین و مهمترین [[تفسیر قرآن|تفاسیر]] [[قرآن]] در مکتب [[امامیه]] است که توسط [[ابونصر محمدبن مسعود عیاشی]] در دوره [[غیبت صغرا]] تألیف شده است. این تفسیر بهخاطر جنبههای روایی و [[فقهی]] خود شناخته میشود و به [[آیات الاحکام]] توجه زیادی دارد. مؤلف در مقدمه این کتاب به فضیلت قرآن، ضرورت مراجعه به [[اهل بیت]] برای فهم آن و جلوگیری از نقل [[احادیث]] مخالف با قرآن پرداخته است. عمده روایات این تفسیر از [[امامت|امامان شیعه]]، بهخصوص [[محمد باقر]] و [[جعفر صادق]] نقل شده است که اکثراً شامل فضایل اهل بیت و دیدگاههای شیعه هستند. عیاشی همچنین به مسائل [[کلامی]] مانند «[[جبر و تفویض]]» در کتابش پرداخته است. متن موجود از تفسیر عیاشی تنها بخشهایی از قرآن را شامل میشود و بهنظر میرسد که در اصل، همه قرآن را دربرداشته است. این تفسیر به دلیل اهمیت و تأثیرش بر تفاسیر بعدی، دارای نسخهها و چاپهای متعددی است که در آنها اسناد و طرق روایت مورد بررسی قرار گرفته است. بهطور کلی، تفسیر عیاشی نشاندهنده عمق مسائل فقهی، کلامی و تفسیری در اندیشه شیعه است و از این منظر منبعی ارزشمند بهشمار میرود.<ref>{{پک|رحمتی|۱۳۹۳|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=تفسیر عیاشی}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
| خط ۶: | خط ۷: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=رحمتی|نام=محمد کاظم|پیوند نویسنده=محمد کاظم رحمتی|ویراستار=|مقاله=تفسیر عیاشی|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام|سال=۱۳۹۳|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/3715}} | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=رحمتی|نام=محمد کاظم|پیوند نویسنده=محمد کاظم رحمتی|ویراستار=|مقاله=تفسیر عیاشی|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام|سال=۱۳۹۳|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/3715}} | ||
{{تفسیر قرآن}} | {{تفسیر قرآن}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:تفسیرهای شیعه]] | [[رده:تفسیرهای شیعه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۳
تفسیر عیاشی یکی از قدیمیترین و مهمترین تفاسیر قرآن در مکتب امامیه است که توسط ابونصر محمدبن مسعود عیاشی در دوره غیبت صغرا تألیف شده است. این تفسیر بهخاطر جنبههای روایی و فقهی خود شناخته میشود و به آیات الاحکام توجه زیادی دارد. مؤلف در مقدمه این کتاب به فضیلت قرآن، ضرورت مراجعه به اهل بیت برای فهم آن و جلوگیری از نقل احادیث مخالف با قرآن پرداخته است. عمده روایات این تفسیر از امامان شیعه، بهخصوص محمد باقر و جعفر صادق نقل شده است که اکثراً شامل فضایل اهل بیت و دیدگاههای شیعه هستند. عیاشی همچنین به مسائل کلامی مانند «جبر و تفویض» در کتابش پرداخته است. متن موجود از تفسیر عیاشی تنها بخشهایی از قرآن را شامل میشود و بهنظر میرسد که در اصل، همه قرآن را دربرداشته است. این تفسیر به دلیل اهمیت و تأثیرش بر تفاسیر بعدی، دارای نسخهها و چاپهای متعددی است که در آنها اسناد و طرق روایت مورد بررسی قرار گرفته است. بهطور کلی، تفسیر عیاشی نشاندهنده عمق مسائل فقهی، کلامی و تفسیری در اندیشه شیعه است و از این منظر منبعی ارزشمند بهشمار میرود.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- رحمتی، محمد کاظم (۱۳۹۳). «تفسیر عیاشی». دانشنامه جهان اسلام. تهران: بنیاد دایرة المعارف اسلامی.