|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۷۴ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۴ سوره اعراف''' هفتاد و چهارمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۴ سوره اعراف''' هفتاد و چهارمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به ادامه سخنان [[صالح]] با [[قوم ثمود]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] ادامه سخنان صالح در برابر قومش را چنین بیان کرده است: «به خاطر داشته باشید که خداوند شما را جانشينان در روى زمین بعد از [[قوم عاد]] قرار داد. شما در سرزمینی زندگى دارید كه هم دشتهای مسطح با خاکهای مساعد و آماده دارد که میتوانید قصرهای مجلل و خانههای مرفه در آن بسازید و هم کوهستانهای مستعدی دارد که میتوانید خانههایی مستحکم در دل سنگها ایجاد کنید و بتراشید. اینهمه [[نعمت|نعمتهای]] فراوان [[خدا]] را یادآور شوید و در زمین فساد نکنید.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۳۶-۲۳۷|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۷۴ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۴ سوره اعراف هفتاد و چهارمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به ادامه سخنان صالح با قوم ثمود اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِهَا قُصُورًا وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتًا ۖ فَاذْكُرُوا آلَاءَ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و بهسوی ثمود برادرشان صالح را فرستادیم، گفت: ای قوم من! خدا را بپرستید، شما معبودی به حق جز او ندارید، همانا دلیل و معجزهای از جانب پروردگارتان و به یاد آورید آنگاه که خداوند شما را پس از قوم عاد وارث زمین قرار داد، و شما را در زمین جای داد، در دشتهای هموار و صاف آن برای خود قصر میساختید، و از کوهها برای خود خانه میتراشیدید پس نعمتهای خدا را به یاد آورید و در زمین فساد و تباهی مکنید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و یاد کنید که شما را پس از قوم عاد جانشین قرار داد و در این سرزمین جای داد که در بخشهای هموار و هامونش قصرهایی میساختید و از کوهها برای خود خانههایی میتراشیدید، پس نعمتهای الهی را یاد کنید و در این سرزمین فتنه و فساد برپا مکنید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه سخنان صالح در برابر قومش را چنین بیان کرده است: «به خاطر داشته باشید که خداوند شما را جانشينان در روى زمین بعد از قوم عاد قرار داد. شما در سرزمینی زندگى دارید كه هم دشتهای مسطح با خاکهای مساعد و آماده دارد که میتوانید قصرهای مجلل و خانههای مرفه در آن بسازید و هم کوهستانهای مستعدی دارد که میتوانید خانههایی مستحکم در دل سنگها ایجاد کنید و بتراشید. اینهمه نعمتهای فراوان خدا را یادآور شوید و در زمین فساد نکنید.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۰۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۲۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۲۳۶-۲۳۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
