| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۴۲ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۴۲ سوره اعراف''' صد و چهل و دومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۴۲ سوره اعراف''' صد و چهل و دومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به ماجرای رفتن [[موسی]] به [[کوه طور]] برای [[مناجات]] با [[خداوند]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] از ماجرای رفتن موسی به کوه طور و مناجات با خداوند در این آیه اینگونه یاد کرده است: «و ما به موسی سی شب وعده گذاردیم. سپس آن را با ده شب [دیگر] تکمیل نمودیم؛ به این ترتیب [[میعاد]] [[پروردگار|پروردگارش]] [با او] چهل شب تمام شد و موسی به برادرش [[هارون]] گفت: جانشین من در میان قوم من باش و [آنها را] اصلاح کن و از روش مفسدان پیروی منما.» به گزارش مکارم، هدف موسی از رفتن به این میعادگاه، مناجات و تکلم با خدا و گرفتن [[احکام]] [[تورات]] از طریق [[وحی]] بوده است. مکارم در ادامه مینویسد: «بسیاری از [[تفسیر قرآن|مفسران]] [[تسنن|اهل تسنن]] و [[شیعه]] در ذیل آیه مورد بحث اشاره به [[حدیث منزلت|حدیث معروف منزله]] کردهاند، با این تفاوت که مفسران شیعه آن را به عنوان یکی از اسناد زنده [[خلافت علی بن ابیطالب|خلافت]] بلا فصل [[علی بن ابیطالب]] گرفته، ولی بعضی از مفسران اهل تسنن ضمن عدم قبول آن، تاخت و تاز بیرحمانه و [[تعصب|تعصبآمیزی]] به شیعه دارند.» او سپس به اسناد حدیث منزلت و مواضعی که [[محمد]] آن را در زمان حیاتش بیان کرده است (۷ موضع)، محتوای حدیث و پاسخ به [[شبهات]] و ایرادات اهل تسنن به این [[روایت]] را بهطور تفصیلی آورده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۳۹-۳۵۳|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۴۲ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴۲ سوره اعراف صد و چهل و دومین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به ماجرای رفتن موسی به کوه طور برای مناجات با خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و سی شب با موسی وعده گذاشتیم، و ده شب به آن افزودیم، پس مدت پروردگارش چهل شب تمام شد، و موسی به برادرش هارون گفت: جانشین من درمیان قوم باش، و اصلاحگر باش و از راه فسادکنندگان پیروی مکن»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و با موسی سی شب وعده گذاشتیم، و آن را به ده شب دیگر پایان بخشیدیم، چندانکه میقات پروردگارش چهل شب کامل شد، و موسی به برادرش هارون گفت در میان قوم من جانشین من باش و در اصلاح بکوش و از راه و روش اهل فساد پیروی مکن»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از ماجرای رفتن موسی به کوه طور و مناجات با خداوند در این آیه اینگونه یاد کرده است: «و ما به موسی سی شب وعده گذاردیم. سپس آن را با ده شب [دیگر] تکمیل نمودیم؛ به این ترتیب میعاد پروردگارش [با او] چهل شب تمام شد و موسی به برادرش هارون گفت: جانشین من در میان قوم من باش و [آنها را] اصلاح کن و از روش مفسدان پیروی منما.» به گزارش مکارم، هدف موسی از رفتن به این میعادگاه، مناجات و تکلم با خدا و گرفتن احکام تورات از طریق وحی بوده است. مکارم در ادامه مینویسد: «بسیاری از مفسران اهل تسنن و شیعه در ذیل آیه مورد بحث اشاره به حدیث معروف منزله کردهاند، با این تفاوت که مفسران شیعه آن را به عنوان یکی از اسناد زنده خلافت بلا فصل علی بن ابیطالب گرفته، ولی بعضی از مفسران اهل تسنن ضمن عدم قبول آن، تاخت و تاز بیرحمانه و تعصبآمیزی به شیعه دارند.» او سپس به اسناد حدیث منزلت و مواضعی که محمد آن را در زمان حیاتش بیان کرده است (۷ موضع)، محتوای حدیث و پاسخ به شبهات و ایرادات اهل تسنن به این روایت را بهطور تفصیلی آورده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۳۵۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۹۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۳۹-۳۵۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.