آیه ۱۷۱ سوره اعراف

آیه ۱۷۱ سوره اعراف

مشخصات قرآنی
نام سوره	اعراف
تعداد آیات سوره	۲۰۶
شماره آیه	۱۷۱
شماره جزء	۹
شماره حزب	۳۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۱۷۱ سوره اعراف صد و هفتاد و یکمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه، آخرین آیه در سوره اعراف است که درباره سرگذشت بنی‌اسرائیل سخن می‌گوید و در آن به واقعه قرار گرفتن کوه به مانند سایبان بر سر آن قوم پرداخته شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و به یاد آور آنگاه که کوه را بر بالای سرشان چنان سایبانی بر افراشتیم، و گمان بردند که آن بر سرشان فرود می‌آید آنچه را که به شما داده‌ایم محکم بگیرید، و آنچه را که در آن وجود دارد به یاد آورید، شاید که پرهیزگار شوید»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و چنین بود که کوه [طور] را بر سر آنان برافراشتیم، گویی سایبانی بود و گمان بردند بر آنان فروخواهد افتاد [و گفتیم‌] آنچه به شما داده‌ایم به جد و جهد بگیرید و آنچه در آن هست به خاطر بسپارید باشد که پروا پیشه کنید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به واقعه قرار گرفتن کوه به مانند سایبان بر سر قوم بنی اسرائیل، چنین اشاره کرده است: «و [نیز بخاطر بیاور] هنگامی را که کوه را بر فراز آنها همچون سایبانی بلند کردیم، آن چنان‌که گمان کردند بر آنها فرود خواهد آمد [و در این حال از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم] آنچه را به شما [از احکام و دستورات] داده‌ایم با قدرت [و جدیت] بگیرید و آنچه را در آن است به یاد داشته باشید [و عمل کنید] تا پرهیزگار شوید.» به گزارش مکارم، این جریان مربوط به زمانی است که موسی از كوه طور بازگشت و احکام تورات را با خود آورد، هنگامی که وظايف واجب و دستورات حلال و حرام را به قوم خود اطلاع داد، آنها تصور کردند که عمل به اینهمه وظایف کار مشکلی است؛ لذا بنای مخالفت و نافرمانی گذاردند، در این هنگام قطعه عظیمی از کوه بالای سر آنها قرار گرفت. آنها چنان در وحشت فرو رفتند که دست به دامن موسی زدند، موسی در همان حال گفت: اگر پیمان وفاداری به این احکام ببندید؛ اين خطر برطرف خواهد شد. آنها نیز تسلیم شدند و در پیشگاه خدا سجده کردند و بلا از سر آنها گذشت.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. این سوره، بزرگ‌ترین سوره مکی است.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.