ترجمه قرآن

ترجمه قرآن، در گسترش اولیه اسلام از اهمیتی که برای نمونه، ترجمه انجیل در رواج مسیحیت داشت، برخوردار نبود. همین‌طور از آنجا که اعراب از نظر تاریخی مخاطب اولیه و اصلی قرآن بودند و در سرزمین‌های تازه فتح‌شده نیز عربی نقش اصلی را داشته است و از سوی دیگر اعتقاد به اعجاز قرآن نیز به توجه به متن اصلی قرآن کمک کرد و نتیجتاً ترجمه‌ها چنان اهمیتی در گسترش اولیه اسلام پیدا نکردند. مسلمانان باور عمیقی به اعتبار تلاوت قرآن به زبان عربی دارند و همان‌طور که مراغی، عالم حنفی الأزهر در ۱۹۳۲ میلادی بیان کرده، تنها مذهب حنفی است که استثنائاتی در این رابطه قائل شده است.

پانویس

منابع

• بوبتسین، هارتموت (۱۳۸۹). ترجمهٔ نصرت نیل ساز. «ترجمه‌های قرآن». ترجمان وحی (۲۶).