سوره عصر صد و سومین سوره از قرآن است که بیشتر مفسران آن را مکی دانستهاند. این سوره با قسم خداوند به عصر آغاز میشود.
آیات الحاقی
به گفتهٔ آنگلیکا نویورت، با توجه به ساختار ادبی و کیفیت فنی سوره، سورهٔ عصر در ابتدا دو آیه داشته است و آیه سوم بعداً به آن اضافه شده است. آیهٔ سوم در واقع «استثنا بر قاعده» است و مؤمنان را از گروه اول [انسان در خسران] استثنا میکند. نحوهٔ الحاق نشان میدهد که از اواخر دورهٔ مکه است.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- Neuwirth, Angelika (2022). The Qur’an Text and Commentary (به انگلیسی). Yale University Press.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
|
|---|
|
|
|---|
| دارای نام | |
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
نامهای قرآن | |
|---|
صفات قرآن |
- «مجید»: بزرگ
- «عزیز»: غالب و منیع
- «کریم»: بزرگوار
- «عظیم»: بزرگ
- «مبین»: آشکار و روشنگر
- «حکیم»: محکم و پر از حکمت
- «عربی»: نازل شده به زبان عربی
- «مبارک»: سودمند و نافع
|
|---|
|
|
|
|
|
|
