| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۵۵ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۵ سوره اعراف''' پنجاه و پنجمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۵ سوره اعراف''' پنجاه و پنجمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به چگونگی [[دعا]] و شرایط [[استجابت دعا|اجابت]] آن اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه برای چگونگی دعا و درخواست از درگاه [[خداوند]] چنین فرمان داده است: «[[پروردگار]] خود را از روی [[تضرع]] و در پنهانی بخوانید. خداوند تجاوزکاران را دوست نمیدارد.» به گفته مکارم، هنگامی که آیه میگوید: خدا را از روی تضرع بخوانید. یعنی با کمال [[خضوع]] و [[خشوع]] و [[تواضع]] روی به سوی او آرید و دیگر اینکه در آیه دستور داده شده که خدا را به طور «خفیه» و در پنهانی بخوانید؛ برای این است كه از «[[ریا]]» دورتر و به [[اخلاص (اخلاق)|اخلاص]] نزدیکتر و توام با تمرکز فکر و حضور قلب باشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۰۹-۲۱۰|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۵۵ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۵ سوره اعراف پنجاه و پنجمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به چگونگی دعا و شرایط اجابت آن اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پروردگارتان را فروتنانه و در پنهانی به فریاد بخوانید همانا او تجاوزگران را دوست ندارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پروردگارتان را به زاری و پنهانی بخوانید، که او از حد درگذرندگان را دوست ندارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه برای چگونگی دعا و درخواست از درگاه خداوند چنین فرمان داده است: «پروردگار خود را از روی تضرع و در پنهانی بخوانید. خداوند تجاوزکاران را دوست نمیدارد.» به گفته مکارم، هنگامی که آیه میگوید: خدا را از روی تضرع بخوانید. یعنی با کمال خضوع و خشوع و تواضع روی به سوی او آرید و دیگر اینکه در آیه دستور داده شده که خدا را به طور «خفیه» و در پنهانی بخوانید؛ برای این است كه از «ریا» دورتر و به اخلاص نزدیکتر و توام با تمرکز فکر و حضور قلب باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۷۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۸۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۲۰۹-۲۱۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.