|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴۶ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۶ سوره اعراف''' چهل و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۶ سوره اعراف''' چهل و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد، به معرفی جایگاه [[اعراف]] در [[آخرت]]، مردان اعراف و گفتگوی آنها با [[بهشت|بهشتیان]] و [[دوزخ|دوزخیان]] پرداخته میشود. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در معرفی مردانی که در اعراف قرار دارند؛ چنین میگوید: «بر اعراف مردانی قرار دارند که هر یک از [[جهنم|جهنمیان]] و دوزخیان را در جایگاه خود میبینند و از سیمایشان آنها را میشناسند. {این مردان} بهشتیان را صدا میزنند و میگویند: درود بر شما باد، اما خودشان وارد [[بهشت]] نشدهاند، اگر چه بسیار تمایل دارند.» در لغت «اعراف» (جمع عُرف) به معنای محل مرتفع و بلند است. درباره اینکه منظور از اصحاب و رجال اعراف چه کسانی هستند؟ در [[روایاتی]] که در این زمینه نقل شده از دو گروه متضاد سخن به میان آمده است، در بسیاری از این روایات [[اهل بیت]]؛ خود را اعراف معرفی کردهاند. در برخی دیگر از روایات، آنها گرامیترین مردم در نزد [[خدا]] توصیف شدهاند. دسته دیگر از روایات، اصحاب اعراف را گواهان بر مردم که [[پیامبران]] گواهان آنها هستند؛ گفتهاند و در روایات دیگری اصحاب اعراف، پیامبران و [[امامت|امامان]] و صلحاء معرفی شدهاند. در مقابل این احادیث، دسته دیگری از روایات هستند که اصحاب اعراف را واماندگانی دانستهاند كه بدیها و نیکیهایشان مساوی بوده است یا [[گناهکاران|گناهکارانى]] هستند که اعمال نیکی نیز داشتهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۵-۱۹۱|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۴۶ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۶ سوره اعراف چهل و ششمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد، به معرفی جایگاه اعراف در آخرت، مردان اعراف و گفتگوی آنها با بهشتیان و دوزخیان پرداخته میشود.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و درمیان اهل بهشت و اهل جهنم مانعی وجود دارد و بر بالای اعراف مردانی هستند که هریک را از روی سیمایشان میشناسند و اهل بهشت را صدا میزنند که درودتان باد هنوز وارد بهشت نشدهاند و آنان امیدوارند وارد آن شوند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و بین آنان حایلی است و بر روی اعراف [ بلندیها] مردانی هستند که همگان را به سیمایشان میشناسند، و بهشتیان را ندا دهند که سلام بر شما باد، اینان هنوز وارد آن [بهشت] نشدهاند، اما امید میبرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در معرفی مردانی که در اعراف قرار دارند؛ چنین میگوید: «بر اعراف مردانی قرار دارند که هر یک از جهنمیان و دوزخیان را در جایگاه خود میبینند و از سیمایشان آنها را میشناسند. {این مردان} بهشتیان را صدا میزنند و میگویند: درود بر شما باد، اما خودشان وارد بهشت نشدهاند، اگر چه بسیار تمایل دارند.» در لغت «اعراف» (جمع عُرف) به معنای محل مرتفع و بلند است. درباره اینکه منظور از اصحاب و رجال اعراف چه کسانی هستند؟ در روایاتی که در این زمینه نقل شده از دو گروه متضاد سخن به میان آمده است، در بسیاری از این روایات اهل بیت؛ خود را اعراف معرفی کردهاند. در برخی دیگر از روایات، آنها گرامیترین مردم در نزد خدا توصیف شدهاند. دسته دیگر از روایات، اصحاب اعراف را گواهان بر مردم که پیامبران گواهان آنها هستند؛ گفتهاند و در روایات دیگری اصحاب اعراف، پیامبران و امامان و صلحاء معرفی شدهاند. در مقابل این احادیث، دسته دیگری از روایات هستند که اصحاب اعراف را واماندگانی دانستهاند كه بدیها و نیکیهایشان مساوی بوده است یا گناهکارانى هستند که اعمال نیکی نیز داشتهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۴۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۳۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۸۵-۱۹۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
