ترتیل
ترتیل درست، شمرده و شیوا خواندن قرآن است. این کلمه با همخانوادههایش در قرآن، چهار بار آمده که در آیه ۴ سوره مزمل به رعایت آن در هنگام قرائت قرآن از جانب الله به مسلمانان امر شده است.
معنای لغوی
«ترتیل» عبارت از درست، شمرده و شیوا خواندن قرآن[۱] که در لغت به معنای «تنظیم و ترتیب موزون» میباشد.[۲]
معنای اصطلاحی
«ترتیل» در اصطلاح قرائت به خواندن قرآن به صورت منظم و شمرده که حروف و کلمات صحیح ادا شوند همراه با تدبر در معانی آیات گفته میشود. در روایتی به نقل از علی بن ابیطالب در معنای این واژه چنین نقل شده است: «الترتیل حفظ الوقوف و بیان الحروف» یعنی انتخاب محل مناسب برای وقف کردن و تلفظ صحیح حروف قرآن.[۲] این حدیث، در فرهنگنامه علوم قرآن با اندکی اختلاف در متن اینگونه آمده است: «الترتیل تجوید الحروف و معرفة الوقوف؛ ترتیل، خوب اداکردن حروف و آشنایی به وقفهای قرآن است.» بعضی در تعریف «ترتیل» گفتهاند: «ترتیل» پیوسته و آهسته و بیشتاب خواندن است؛ آنگونه که قرآن به آرامی و بیشتاب نازل شد.[۱]
جایگاه ترتیل در قرائت قرآن
بنابه گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، ترتیل بهترین نوع قرائت است و دارای این ویژگیهاست: سرعت تلاوت در آن به قدری تند نیست که باعث خلل و نقصان در قواعد تجویدی قرآن گردد و به کندی و آهستگی تحقیق هم نیست که تعداد آیات کمتری تلاوت شود. به هنگام ترتیل خواندن قرآن، تجوید حروف و حفظ وقوف آیات رعایت میشود و فرصت کافی برای تدبر در معانی وجود دارد.[۱]
پانویس
ارجاعات
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگنامه علوم قرآن، ۱: ۱۴۵۹.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ حبیبی و شهیدی، روانخوانی و تجوید قرآن کریم، ۸۷.
منابع
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۹۰). «ترتیل قرآن». فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- حبیبی، علی؛ شهیدی، محمدرضا (۱۳۸۸). روانخوانی و تجوید قرآن کریم. قم: انتشارات روحانی.