آیه اولی‌الامر

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۱ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه اولی‌الامر
متن آیه اولی‌الامر
مشخصات قرآنی
نام آیهآیه اولی‌الامر
نام سورهنساء
شماره آیه۵۹
محل نزولمدینه
شأن نزولدارد
شماره جزء۵
شماره حزب۹
نام‌های دیگراطاعت
اختلاف درشأن نزول
اطلاعات دیگر
شماره کلمه۳۴
شماره حرف۱۶۶
حروف مقطعهندارد

آیه اولی‌الامر یا آیه اطاعت به پنجاه و نهمین آیه از سوره نساء گفته می‌شود که موضوع آن وجوب اطاعت و پیروی از الله و پیامبر اسلام و صاحب اختیار امور (اولی الامر منکم) است. این آیه از آیات بحث برانگیز و مورد اختلاف میان مفسران و دانشمندان اهل سنت و شیعه به شمار می‌رود. علت اصلی این اختلاف مربوط به جایگاه و مصداق کلمه «اولی الامر» در آیه است که اطاعت از آنها در کنار اطاعت از خدا و رسول خدا مطرح شده است. مفسران اهل سنت دیدگاه‌های مختلفی در این باره دارند. از جمله اینکه اولی الامر را زمامداران و حکام، نمایندگان عموم طبقات، عالمان و دانشمندان، فرماندهان لشکر، صحابه و یاران محمد دانسته‌اند؛ درحالیکه همه مفسران شیعه اتفاق نظر دارند منظور از آن، امامان معصوم از اهل بیت پیامبر هستند. به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، همه مفسران شیعه و برخی از مفسران اهل‌سنت بر عصمت اولی الامر تأکید دارند.

نامگذاری

منابع اسلامی، نام پنجاه و نهمین آیه از سوره نساء را «آیه اولی‌الامر» گزارش کرده‌اند. در فرهنگ‌نامه علوم قرآن، نام دیگر این آیه، «آیه اطاعت» عنوان شده است.[۱]

محتوا و ساختار

متن و ترجمه

بنابر گزارش مکارم شیرازی، مفسر شیعه مذهب، متن و ترجمه آیه مودت به شرح ذیل است:[۲]

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا


ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید پیامبر خدا و صاحبان امر را و هر گاه در چیزی نزاع کردید، آن را به خدا و پیامبر ارجاع دهید؛ اگر ایمان به خدا و روز رستاخیز دارید، این برای شما بهتر و عاقبت و پایانش نیکوتر است.

محتوا

این آیه درباره یکی از مهم‌ترین مسائل اسلامی، یعنی مسئله رهبری، بحث می‌کند و کسانی را که مسلمانان باید برای رفع اختلاف در مسائل مختلف دینی و اجتماعی به آنان مراجعه کنند؛ مشخص و معین نموده است.[۲]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.