آیه ۵۴ سوره حجر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | حجر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۴ سوره حجر پنجاه و چهارمین آیه از پانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در متن آیه که در ادامه گفتگوی ابراهیم و مهمانانش است، پس از آنکه ابراهیم بشارت فرزندی دانا میگیرد، آن را با سن زیاد خود محاسبه و تعجب میکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ابراهيم گفت: آيا چنين مژدهاي را به من ميدهيد درحاليکه پيري به من رسيده است؟ پس به چه مژده ميدهيد؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفت با وجود اینکه پیری من بالا گرفته است به من بشارت میدهید، چگونه بشارتی به من میدهید؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در ادامه گفتگوی ابراهیم با مهمانانش که به او بشارت فرزندی دانا میدانند، ابراهیم خطاب به آنان میگوید: «آیا چنین بشارتی را به من میدهید در حالی که به سن پیری رسیدهام؟»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره حجر، پانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره انعام نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره حجر، چهار یا پنج آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۵۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۶۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۰۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره حجر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۷۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.