|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴ سوره انسان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
برچسب: خنثیسازی |
||
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴ سوره انسان''' چهارمین [[آیه]] از هفتاد و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[ | '''آیه ۴ سوره انسان''' چهارمین [[آیه]] از هفتاد و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. [[قرآن]] در این آیه [[کافران]] را تهدید کرده و به آنان هشدار میدهد که بدانند مجازاتشان به شکل غل و زنجیرها و شعلههایی از آتش سوزان، در [[جهان آخرت]] آماده و مهیاست. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به سرنوشت کافران در [[قیامت]] اشاره شده و با لحنی تهدیدآمیز و با تعبیر «اعتدنا» بر حتمی بودن مجازاتشان تأکید شده است. «سلاسل» جمع سلسله به معنای زنجیر و «اغلال» جمع غل به معنی حلقهای است که بر گردن یا دستها مینهند و آن را با زنجیر میبندند. سپس آوردن «سعیر» به معنای شعلههای سوزان آتش نشاندهنده کیفر این گروه است که در این عبارتها، عذاب و اسارت جمع است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۳۸-۳۳۹|ج=۲۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره | به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره انسان]]، هفتاد و ششمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، نود و هشتمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره الرحمن]] و پیش از [[سوره طلاق]] نازل شد. این سوره را [[سوره مدنی|مدنی]] دانستهاند. در سوره انسان، دو یا سه آیه [[ناسخ و منسوخ|منسوخ]] گزارش کردهاند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۷۷۸|ف=سوره انسان}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع کفر]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع عذاب]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع جهنم]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انسان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۱ | ||||
| شماره آیه | ۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۹ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴ سوره انسان چهارمین آیه از هفتاد و ششمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. قرآن در این آیه کافران را تهدید کرده و به آنان هشدار میدهد که بدانند مجازاتشان به شکل غل و زنجیرها و شعلههایی از آتش سوزان، در جهان آخرت آماده و مهیاست.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«همانا ما برای کافران زنجیرهها و طوقها و آتشی افروخته آماده کردهایم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ما برای کافران زنجیرها و بندها و آتش فروزان آماده ساختهایم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به سرنوشت کافران در قیامت اشاره شده و با لحنی تهدیدآمیز و با تعبیر «اعتدنا» بر حتمی بودن مجازاتشان تأکید شده است. «سلاسل» جمع سلسله به معنای زنجیر و «اغلال» جمع غل به معنی حلقهای است که بر گردن یا دستها مینهند و آن را با زنجیر میبندند. سپس آوردن «سعیر» به معنای شعلههای سوزان آتش نشاندهنده کیفر این گروه است که در این عبارتها، عذاب و اسارت جمع است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انسان، هفتاد و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره الرحمن و پیش از سوره طلاق نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره انسان، دو یا سه آیه منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۰: ۷۴۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۱۸۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۷۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۷۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۵: ۳۳۸-۳۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انسان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۷۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
