آیه ۲۹ سوره الرحمن

آیه ۲۹ سوره الرحمن

مشخصات قرآنی
نام سوره	الرحمن
تعداد آیات سوره	۷۸
شماره آیه	۲۹
شماره جزء	۲۷
شماره حزب	۱۰۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۲۹ سوره الرحمن بیست و نهمین آیه از پنجاه و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه نتیجه آیات قبلی است و در آن اشاره می‌شود به این مسئله که تمام کسانیکه در آسمان‌ها و زمین هستند؛ همواره نیازهای خود را از او سوال می‌کنند. چراکه خداوند هر روز در کاری است و هر روز طرح تازه‌ای ابداع می‌کند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«هرکس که در آسمان‌‌ها و زمیناست از او (کمک) می‌خواهد و هر روزی او در کاری است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«هر آن کس که در آسمانها و زمین است از او درخواست [امداد] دارد، او هر روزی در کار است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این از آیات قبلی چنین نتیجه می‌گیرد که تمام کسانیکه در آسمانها و زمین هستند؛ همواره نیازهای خود را از او می‌خواهند. چراکه همه فانی‌اند و او باقی است و بقای همه نیز وابسته به بقا و مشیت اوست. به گزارش مکارم، تعبیر به «یسأله» به صورت مضارع دلیل بر این مطلب است که این سوال و تقاضا همیشگی است و حوائج خود را از او درخواست می‌کنند. از آنجایی که خلقت او مستمر و دائمی است؛ پاسخ‌گویی او به درخواست نیازمندان نیز هر روزه است و هر روز طرح تازه و جدیدی را ابداع می‌کند. براساس این آیه، او کسی است که یک روز سلامتی می‌دهد و یک روز آن را می‌گیرد. یک روز شادی به دل می‌بخشد و روزی دیگر مایه اندوه و غم می‌آفریند... لذا توجه به این حقیقت و موضوع، از یک سو نیاز مستمر موجودات را به ذات خداوند نشان می‌دهد و از سمتی دیگر ناامیدی و یأس را دور می‌گرداند.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره الرحمن، پنجاه و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره رعد و پیش از سوره انسان نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۲۹) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.