|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۳ سوره معارج: تفاوت میان نسخهها
جز (added Category:آیههای مدنی قرآن using HotCat) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳ سوره معارج''' سومین [[آیه]] از هفتادمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳ سوره معارج''' سومین [[آیه]] از هفتادمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به کسی که [[عذاب]] از جانب اوست؛ اشاره شده است و [[قرآن]] چنین میگوید: «از سوی [[خداوند|خداوندی]] که [[فرشتگان|فرشتگانش]] به آسمانها صعود و عروج میکنند.» به گزارش مکارم مفسر شیعی، خداوند در این آیه با صفت «ذی المعارج» توصیف شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به کسی که عذاب از جانب اوست؛ اشاره شده است و قرآن چنین میگوید: «از سوی خداوندی که فرشتگانش به آسمانها صعود و عروج میکنند.» به گزارش مکارم، خداوند در این آیه با صفت «ذی المعارج» توصیف شده است. به گزارش او، «معارج» در لغت (جمع معرج) و به معنای پله یا جایی است که از آن بالا میروند. برخی مفسران آن را به فضائل و مواهب الهی [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کردهاند که به عقیده مکارم، تفسیر به فرشتگان صحیحتر و با معنای لغوی کلمه نزدیکتر و سازگارتر است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۰|ج=۲۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | معارج | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۴ | ||||
| شماره آیه | ۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۹ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳ سوره معارج سومین آیه از هفتادمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به کسی که عذاب از جانب اوست؛ اشاره شده است و قرآن چنین میگوید: «از سوی خداوندی که فرشتگانش به آسمانها صعود و عروج میکنند.» به گزارش مکارم مفسر شیعی، خداوند در این آیه با صفت «ذی المعارج» توصیف شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«از سوی خداوند صاحب درجات و مقاما (است)»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«از جانب خداوند صاحب درجات»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به کسی که عذاب از جانب اوست؛ اشاره شده است و قرآن چنین میگوید: «از سوی خداوندی که فرشتگانش به آسمانها صعود و عروج میکنند.» به گزارش مکارم، خداوند در این آیه با صفت «ذی المعارج» توصیف شده است. به گزارش او، «معارج» در لغت (جمع معرج) و به معنای پله یا جایی است که از آن بالا میروند. برخی مفسران آن را به فضائل و مواهب الهی تفسیر کردهاند که به عقیده مکارم، تفسیر به فرشتگان صحیحتر و با معنای لغوی کلمه نزدیکتر و سازگارتر است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره معارج، هفتادمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره حاقه و پیش از سوره نبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه اول از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره معارج، یک یا دو آیه منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۰: ۶۳۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۵: ۱۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره معارج»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۷۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
