سوره نبأ هفتاد و هشتمين سوره قرآن در ترتیب مصحف کنونی که دارای چهل آیه، ۱۷۳یا ۱۷۴ کلمه و ۷۷۰، ۷۹۷ یا ۸۱۶ حرف است. این سوره مکی از نظر ترتیب نزول سورهها، هشتادمین سوره قرآن محسوب میشود که نزول آن پیش از سوره نازعات و پس از سوره معارج در مکه و پیش از هجرت بوده است.
نامگزاری
«نبأ» مشهورترین نام سوره است که از عبارت «نبأ عظیم» در آیه دوم برگرفته شده و به معنای خبر مهم و بزرگ است. با توجه به موضوع آیات اول این سوره که درباره ضرورت وقوع قيامت و استدلالها و توصیفات آن روز است؛ بنابر نظر برخی مفسران منظور از نبأ، خبر مهم قیامت است که مردم در مورد آن سوال میکنند و با هم در آن اختلاف دارند.[۱]
محتوا
سوره نبأ در ترتيب نزول، هشتادمين و در مصحف کنونی هفتاد و هشتمين سوره قرآن است که محل نزول آن در مکه و پیش از هجرت محمد بوده است. تعداد آیات این سوره در نزد بصریان و مکیان ۴۰ آیه و در پیش سایر مکتبها، ۳۹ آیه میباشد. ۱۷۳ يا ۱۷۴ کلمه و ۷۷۰، ۷۹۷ يا ۸۱۶ حرف دارد. به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن از سورههای مفصل قرآن بهشمار میآید که هیچ یک از آیاتش مدنی نیست و در تمامی آیاتش نسخی روی نداده است. محور اصلی سوره، خبر از واقع شدن قیامت و شرح اوصاف آن روز است که در آیات ابتدایی سوره به آن پرداخته شده است. بيان نشانههاى وقوع قیامت، اشاره به برخى از نظامهاى طبيعت درباره شب، روز، کوه، گياه، زمين و توصیف جایگاه بدکاران و نیکوکاران در جهان آخرت مهمترین موضوعات سوره نبأ میباشد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
|
|---|
|
|
|---|
| دارای نام | |
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
نامهای قرآن | |
|---|
صفات قرآن |
- «مجید»: بزرگ
- «عزیز»: غالب و منیع
- «کریم»: بزرگوار
- «عظیم»: بزرگ
- «مبین»: آشکار و روشنگر
- «حکیم»: محکم و پر از حکمت
- «عربی»: نازل شده به زبان عربی
- «مبارک»: سودمند و نافع
|
|---|
|
|
|
|
|
|
