سوره حدید پنجاه و هفتمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ آیه دارد و در مدینه بر پیامبر اسلام نازل شده است. این سوره از نظر ترتیب نزول سورهها، نود و چهارمین سوره قرآن محسوب میشود که بنابه نقل مشهور، نزول آن پیش از سوره محمد و پس از سوره زلزال بوده است. هرچند در ترتیب مصحف کنونی در میان سورههای واقعه و مجادله قرار دارد.[۱]
نامگذاری
«حدید» به معنای آهن تنها نام این سوره است که از آیه بیست و پنجم آن گرفته شده است.[۲]
شأن و محل نزول
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، به سیاق آیاتش از سورههای مدنی قرآن به شمار میآید.[۳]
محتوا و ساختار
پانویس
ارجاعات
منابع
|
|---|
|
|
|---|
| دارای نام | |
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
نامهای قرآن | |
|---|
صفات قرآن |
- «مجید»: بزرگ
- «عزیز»: غالب و منیع
- «کریم»: بزرگوار
- «عظیم»: بزرگ
- «مبین»: آشکار و روشنگر
- «حکیم»: محکم و پر از حکمت
- «عربی»: نازل شده به زبان عربی
- «مبارک»: سودمند و نافع
|
|---|
|
|
|
|
|
|
