مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۱ سوره شمس

از اسلامیکال
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱ سوره شمس
مشخصات قرآنی
نام سورهشمس
تعداد آیات سوره۱۵
شماره آیه۱
شماره جزء۳۰
شماره حزب۱۱۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱ سوره شمس یکمین آیه از نود و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در اولین آیه سوره، به خورشید و نور آفتاب سوگند یاد شده است. به عقیده مکارم مفسر شیعی، سوگندهای قرآن به دو جهت است: یکی اهمیت مطلبی که به خاطرش سوگند مطرح شده و دیگر اهمیت خود آن چیزهایی است که به آنها سوگند خورده شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا آیهٔ ۱ از سورهٔ ۹۱ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«به نام خداوند بخشندة مهربان، سوگند به خورشید و پرتو آن»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«به نام خداوند بخشنده مهربان، سوگند به خورشید و پرتوافشانی‌اش‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در اولین آیه سوره، به خورشید و نور آفتاب سوگند یاد شده است. به عقیده وی، سوگندهای قرآن به دو جهت است: یکی اهمیت مطلبی که به خاطرش سوگند مطرح شده و دیگر اهمیت خود آن چیزهایی است که به آنها سوگند خورده شده است. در اینجا نیز به دلیل اینکه خورشید منبع نور و حرارت در کره زمین است؛ لذا نقشی بسیار حیاتی در زندگی انسان‌ها و سایر موجودات زمین دارد. به‌طوریکه بدون تابش خورشید زندگی در کره زمین مختل خواهد شد و همه جا را تاریکی و مرگ فراخواهد گرفت.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شمس، نود و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، بیست و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قدر و پیش از سوره بروج نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.